IV SA/Gl 366/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta B. odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego J.K. zam. w B. przy ul. [...]. Jako podstawę odmowy wskazał na brak tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, a także okoliczność, że skarżący nie oczekuje na przysługujący mu lokal zamienny albo socjalny. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt. 4 i 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem bądź też zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującymi na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Wskazując na brak tytułu prawnego do zajmowanego lokalu organ I instancji powołał ustalenia przyjęte w Wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia [...], w którym wskazano, że nie doszło do skutecznego zawarcia umowy najmu. W odwołaniu J.K. wniósł o uchylenie decyzji twierdząc, iż spełnia wszystkie warunki konieczne do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Wbrew stanowisku organu I instancji, jest osobą oczekującą na przysługujący mu lokal zamienny lub socjalny. W dniu [...] złożył wniosek o umieszczenie na liście osób oczekujących na lokal socjalny, jednakże Prezydent Miasta nie wydał w tej sprawie żadnej decyzji. Złożył zażalenie na bezczynność tego organu. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie. Po przeanalizowaniu materiału dowodowego stwierdzono, że J.K. zajmuje lokal mieszkalny bez tytułu prawnego oraz nie oczekuje na lokal zamienny lub socjalny. Wobec tego nie spełnia przesłanek do uzyskania dodatku mieszkaniowego. W skardze z dnia 29 marca 2013 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J.K. wniósł o uchylenie decyzji i przyznanie mu dodatku mieszkaniowego. Wyjaśnił, iż mieszkanie przez niego zajmowane jest lokalem zastępczym, tymczasowym. Oczekuje na przyznanie lokalu stałego i docelowego. Pełnomocnik skarżącego, przydzielony z urzędu, pismem procesowym z dnia 14 marca 2014 r. podtrzymał wnioski i argumenty podnoszone w skardze. W uzasadnieniu stwierdził, że skarżącemu zostało przyznane mieszkanie jako lokal zastępczy, po pożarze mieszkania i do dnia dzisiejszego oczekuje on na lokal docelowy. Odmówił ona podpisania kolejnej umowy na ten lokal (zastępczy) ze względu na to, ze proponowano mu zawarcie umowy na czas nieokreślony, co czyniłoby niemożliwym uzyskanie lokalu docelowego. W dniu [...] złożył wniosek o wpis na listę osób oczekujących na mieszkanie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji – w zakresie i według kryteriów określonych cytowanymi wyżej przepisami - stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie [...] Prezydent Miasta B. z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego skarżącemu. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 966 z późn. zm. dalej: u.d.m.). Zgodnie z tym przepisem dodatek mieszkaniowy przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Przywołany przepis, mając charakter bezwzględnie obowiązujący, określa podstawową przesłankę przyznania dodatku mieszkaniowego, jaką jest dysponowanie przez wnioskodawcę jednym ze wskazanych w nim tytułów prawnych do lokalu, z którym dodatek taki jest związany. Innymi słowy rzecz ujmując, właściwy organ administracji może przyznać dodatek mieszkaniowy na pokrycie kosztów utrzymania lokalu mieszkalnego będącego w posiadaniu wnioskodawcy tylko w tym przypadku, kiedy będzie on mógł wykazać się jednym z wymienionych tytułów. J.K., jak wynika z ustaleń poczynionych przez organ I instancji w oparciu o wyrok Sądu Rejonowego w B. oraz informacje zawarte w piśmie Naczelnika Wydziału Gospodarki Mieszkaniowej i Komunalnej U.M. w B. z dnia [...], nie posiada tytułu prawnego do zajmowanego lokalu przy ul. [...]. Nie spełnia także kryterium określonego w art. 2 ust 1 pkt 5 tej ustawy, nie figuruje bowiem na liście osób zakwalifikowanych do przyznania lokalu mieszkalnego lub socjalnego. Przeto należy stwierdzić, iż decyzje organów procedujących w sprawie - pomimo subiektywnych odczuć skarżącego - są prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami regulującymi tryb i zasady przyznawania dodatków mieszkaniowych. Ponieważ w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym nie stwierdzono, ani naruszeń przepisów prawa materialnego, ani też naruszeń przepisów procesowych, przeto na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę.