IV SA/Gl 367/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia oddalić wniosek Postanowieniem z 27 sierpnia 2008 r. Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę L. L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Wskazano, iż skarżący wniósł skargę [...] r. (data stempla pocztowego) za pośrednictwem niewłaściwego organu – Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T., który otrzymał ją [...] r. Pismem z dnia [...] r. organ sanitarny I instancji niezwłocznie przekazał skargę Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w K. Natomiast termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął [...] r. Podkreślono, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty jej nadania do organu niewłaściwego, a jednocześnie niedopuszczalne jest zastosowanie trybu określonego w art. 65 k.p.a., zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. L. L. pismem z [...] r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z uwagi na brak winy w jego uchybieniu. Skarżący podniósł, iż odrzucenie skargi było nieuzasadnione, gdyż po wszczęciu na jego wniosek postępowania w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji postępowanie w przedmiocie skargi do sądu administracyjnego winno ulec zawieszeniu stosownie do art. 56 p.p.s.a. Nadto zdaniem skarżącego w opisanej sytuacji termin do wniesienia skargi dalej nie biegnie i pozostaje otwarty. Ostatecznie skarżący wskazał na nie zawarcie w zaskarżonej decyzji pouczenia, iż w zakresie terminu i sposobu wniesienia skargi do sądu administracyjnego poprzez organ administracji publicznej mają zastosowanie przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie procedury określonej w kodeksie postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a). Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu może zostać uwzględniony, jeżeli przywołane wcześniej przesłanki są spełnione łącznie. W myśl postanowień art. 85 ustawy p.s.s.a czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga została złożona po terminie, który upływał w dniu [...] r. Odnosząc się do wskazanych przez skarżącego okoliczności uznać należy, iż nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a wskazane przez niego przyczyny nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. W pouczeniu zaskarżonej decyzji jednoznacznie i prawidłowo wskazano, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. Mimo tak wyraźnego pouczenia skarżący wniósł skargę do niewłaściwego organu. Podkreślić należy, że obowiązkiem skarżącego jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Skierowanie sprawy do Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T., który niezwłocznie skargę przekazał organowi właściwemu było przejawem niestaranności strony i w związku z tym winna ponosić ujemne konsekwencje swego postępowania. Zważyć należy, iż przy zachowaniu szczególnej dbałości o swoje sprawy i bez wykazywana się specjalną wiedzą prawniczą skarżący mógł bez przeszkód złożyć skargę w terminie do właściwego organu. Natomiast wysłanie skargi do organu I instancji nawet przez pomyłkę nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminu, bowiem po stronie skarżącego nie istniały żadne przeszkody uniemożliwiające prawidłowe wniesienie skargi. Należy więc uznać, że nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu, a mianowicie nie udowodniono braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Chybione jest powoływanie się skarżącego na okoliczność, że skarga dotyczy decyzji i bezczynności organów administracyjnych. O zaskarżeniu bezczynności organów w ogóle nie może być mowy w niniejszym przypadku, skoro skarga została wniesiona po wydaniu ostatecznej decyzji i L. L. wyraźnie wskazuje tą decyzję. Wprawdzie skarżący wskazuje także decyzję organu I instancji, jednak wobec tego, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu trybu odwoławczego, przyjęto, iż jest to skarga na decyzję organu II instancji. Notabene, gdyby skarga dotyczyła decyzji pierwszoinstancyjnej, to podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Natomiast – co już podniesiono – w zaskarżonej decyzji zamieszczono jednoznaczne pouczenie o sposobie wniesienia skargi. Wyraźne wskazanie organu, za pośrednictwem którego skarga musi być wniesiona jest wystarczające. Zbędne jest informowanie o skutkach niedochowania tej procedury, bowiem obowiązuje założenie, że strona zastosuje się do przedstawionych jej wymogów, a w przeciwnym razie będzie ponosić negatywne konsekwencje swoich zachowań Zważyć należy, iż skarżący zasadniczo kwestionuje fakt uchybienia terminowi, co jednak mógł czynić w skardze kasacyjnej od postanowienia od odrzucenia skargi, a nie we wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który-logicznie rzecz ujmując – zakłada przyznanie uchybienia terminowi. Właściwie jako jedyny powód uchybienia terminowi skarżący wskazuje fakt wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji. Tymczasem nie ma żadnego związku między terminowym zaskarżeniem decyzji, a uruchomieniem nadzwyczajnego trybu nadzwyczajnego w postaci stwierdzenia nieważności tej decyzji. Odmienna interpretacja przez skarżącego przepisów procedury sadowoadministracyjnej jest całkowicie błędna. Nie stanowi to jednak usprawiedliwienia uchybienia terminowi, bowiem obowiązkiem strony jest zastosowanie się do prawidłowych pouczeń zawartych w decyzji administracyjnej. Działanie wbrew tym pouczeniom w każdym razie nie może być poczytane jako okoliczność niezawiniona przez stronę. W związku z powyższym, na mocy art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.