IV SA/Gl 371/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosków pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi T. L. kwotę 442,80 zł. (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym podatek VAT w kwocie 82,80 zł. (osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W piśmie z dnia 24 marca 2012 r. T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W treści skargi zawarł wniosek o ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. L. Na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę oraz wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej, które nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Następnie w piśmie z dnia 5 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 23 kwietnia 2013 r. oddalającego skargę w niniejszej sprawie. Jednocześnie wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej, w związku ze sporządzeniem powyższej opinii. W treści wniosku zawarł oświadczenie, że pomoc prawna nie została opłacona w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 146). Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż wymienione w pkt a i b wynosi 240 zł, natomiast w drugiej instancji – za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia). Ponadto, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec tego, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b jak również § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, należało przyznać adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 360 zł. (tj. 240 zł + 120 zł) podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 82,80 zł. a zatem łącznie 442,80 zł.