IV SA/Gl 372/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu; Wyrokiem z dnia 14 września 2017 r. Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, G. Ł. nadesłała do Sądu pismo procesowe, w którym wniosła o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia oraz zażądała ustanowienia adwokata, celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Odpowiadając na stosowne wezwanie skarżąca przedłożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzowała, iż wnosi nie tylko o ustanowienie adwokata, lecz nadto także o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści tego formularza oświadczyła, że zamieszkuje w domu dwurodzinnym o powierzchni 150 m2 stanowiącym własność rodziców oraz, że posiada samochód marki Ford Fusion, rok prod. 2008. Nie posiada natomiast innego majątku ani żadnych zasobów pieniężnych, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem małoletnich dzieci, a źródłem ich utrzymania są alimenty (800 zł miesięcznie), renta socjalna (724,40 zł), a nadto pobierane zasiłki pielęgnacyjne (306 zł) i zasiłki rodzinne (339 zł). Z akt administracyjnych sprawy wynika dodatkowo, że strona miała przyznane prawo do świadczeń wychowawczych na oboje dzieci (w ramach programu "Rodzina 500+"), w kwocie ogółem 1.000 zł. W dalszej części wniosku strona powołała się na relatywnie znaczne miesięczne koszty utrzymania wśród których wymieniła opłaty za tzw. media (450 zł), wydatki na leki i leczenie dla całej rodziny (850 zł), ratę kredytu hipotecznego (500 zł - przypadające na nią 40 % spłaty, "pozostałe 60 % płacą rodzice") oraz koszty dowozu syna do szkoły i jego obiadów. Rozpoznając niniejszy wniosek wzięto nadto pod uwagę dokumenty źródłowe przedstawione przez stronę w zakresie innej sprawy, zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 1063/16, gdzie również ubiegała się o prawo pomocy, a jej wniosek został uwzględniony postanowieniem wydanym w dniu 10 sierpnia 2017 r. Do sprawy tej wnioskodawczyni przedłożyła mianowicie dokumenty obrazujące wysokość ponoszonych kosztów utrzymania, w tym wyciąg bankowy potwierdzający również otrzymanie przez nią pobieranych świadczeń. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku celowego z pomocy społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że skarżąca jest w tej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", a co za tym idzie, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 maja 2017 r. - karta nr 1 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku G. Ł. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że skarżąca spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie jej żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty nadesłane przez nią w zakresie wyżej wymienionej sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 1063/16, jak również dołączone do akt administracyjnych sprawy niniejszej (vide między innymi: uzasadnienie zaskarżonej decyzji, kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego) potwierdzają przy tym, że samotnie wychowuje dwoje dzieci i utrzymuje się z alimentów oraz ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. Należy równocześnie mieć w polu widzenia, iż wnioskodawczyni jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, z kolei jej oboje dzieci miały orzeczoną niepełnosprawność, w związku z czym obciążona była ponadprzeciętnie wysokimi kosztami utrzymania, w tym na same leki w lipcu 2017 r. przeznaczyła ponad 600 zł (vide: wyciąg bankowy i faktura VAT - karty nr 45-46 akt sądowych wspomnianej sprawy o sygn. IV SA/Gl 1063/16). Mając na uwadze powyższe, jak również wziąwszy pod uwagę, iż brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby trudna sytuacja materialna wnioskującej miała ulec w międzyczasie zasadniczej poprawie uznano, że nie jest ona w stanie wygenerować środków na opłacenie należności, jakie wiążą się zazwyczaj z udziałem adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bez uszczerbku w koniecznych potrzebach życiowych jej i dzieci. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.