IV SA/Gl 372/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Wojewoda Śląski postanowieniem z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu odwołania P. C., utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] orzekające o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] Zaskarżone postanowienie zostało uznane za doręczone skarżącemu z upływem dnia 19 stycznia 2018 r., w trybie art. 44 k.p.a. P. C. pismem nadanym w dniu 21 lutego 2018 r. za pośrednictwem Wojewody Śląskiego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołane na wstępie postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano, zaskarżone postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] zostało przesłane na wskazany przez stronę adres i uznane za doręczone z upływem dnia 19 stycznia 2018 r., w trybie art. 44 k.p.a. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. rozpoczął swój bieg w dniu 20 stycznia 2018 r. i upłynął w dniu 19 lutego 2018 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 21 lutego 2018 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.