IV SA/Gl 373/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-03-08

Skład orzekający: Teresa Kurcyusz – Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji powinien przyznać wynagrodzenie pełnomocnikowi strony skarżącej z urzędu, jeśli w wyroku oddalającym skargę nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji jest zobowiązany do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu za podjęte czynności, nawet jeśli w wyroku oddalającym skargę nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej. Wynagrodzenie to jest należne na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Stan faktyczny
Strona skarżąca T.M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego. Sąd przyznał skarżącemu prawo do pomocy prawnej z urzędu, ustanawiając adwokata P.G. W wyroku z dnia 5 lutego 2013 r. Sąd oddalił skargę, jednak nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie tych kosztów. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi P.G. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi P.G. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Postanowieniem z dnia 23 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu T.M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata P.G., który zgłosił się do sprawy i uczestniczył w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem. W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej wniósł między innymi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nieopłaconych w części ani w całości. Na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. pełnomocnik podtrzymał skargę oraz wniósł jak w piśmie procesowym z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 5 lutego 2013 r., w którym oddalił skargę T.M. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi P.G. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło