IV SA/Gl 373/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w kwestii wniosku skarżącego o dokonanie wykładni sentencji i uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 373/13 p o s t a n a w i a: odmówić dokonania wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia 6 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.R. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Odpis wyżej wymienionego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 23 maja 2014 r. Natomiast pismem złożonym w dniu 8 maja 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o dokonanie wykładni sentencji i uzasadnienia wyroku z dnia 6 maja 2014 r. twierdząc, iż treść sentencji i uzasadnienia jest sformułowana w sposób niejasny, budzący wątpliwości zarówno co do samego rozstrzygnięcia jak i uzasadnienia. Poza tym J.R. wskazał, że "przedmiotem jego wątpliwości jest data dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (wadliwie interpretowany przez Sąd art. 148 § 1 K.p.a.) a w szczególności, czy tą datą jest: data ogłoszenia bądź dowiedzenia się o wyroku w pierwszej instancji; data ogłoszenia bądź dowiedzenia się o prawomocnym wyroku drugiej instancji; data ogłoszenia bądź dowiedzenia się o wyroku kasacyjnym; data uświadomienia sobie przez stronę o możliwości wniesienia podania o wznowienie postępowania, która powoduje miesięczny bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek skarżącego z dnia 8 maja 2014 r. o wykładnię sentencji i uzasadnienia wyroku z dnia 6 maja 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy wskazać, iż konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Ponadto wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2012 r., Sygn. akt II GSK 1121/11, LEX nr 1145479). Poza tym niedopuszczalne jest w ramach instytucji określonej w art. 158 P.p.s.a. domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia orzeczenia, skoro postępowanie w sprawie zostało już zakończone. Wykładnia wyroku nie może bowiem prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy ani też nie może formułować przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości, co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2014 r., Sygn. akt II OW 67/13, LEX nr 1447283). W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, wyrok z dnia 6 maja 2014 r. nie nasuwa żadnych wątpliwości. Oddala on skargę wniesioną od postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie Sądu jest zatem jednoznaczne. Poza tym, w ocenie Sądu, żądanie skarżącego wykracza poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku, albowiem domaga się on wskazania od jakiej daty należy liczyć termin miesięczny do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego określony w art. 148 § 1 K.p.a. jednocześnie sugerując, iż tut. Sąd wadliwie zinterpretował ten przepis. Tym samym skarżący polemizuje z zapadłym w niniejszej sprawie orzeczeniem. W związku z powyższym, skoro nie wystąpiły przesłanki do dokonania wykładni wyroku, na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.