IV SA/Gl 378/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.S. na decyzję A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wnioskiem z dnia [...] r. G. S. zwrócił się do A w W. na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej o przedstawienie: 1. informacji w zakresie stosowania polityki oddawania na rzecz [...] za pośrednictwem [...] przyłączy położonych w cudzym gruncie; 2. a). informacji na ilu kilometrach zastosowano praktykę oddawania przyłącza położonego w cudzym gruncie lub wymuszono oddanie takich przyłączy; b). informacji ilu klientom objęto sankcją nie rozpoczęcia dostaw wody jeśli nie oddają przyłącza- w tym położonego w cudzym gruncie; c). wobec ilu klientów wydano warunki techniczne z określeniem dobrowolnego oddania przyłącza, bezpłatnie, - w tym ile z nich leżało w cudzym gruncie; 3. informacji czy [...] ocenia uchwałę nr [...] Zgromadzenia [...] za zgodną z prawem – w okresie obowiązywania; 4. udostępnienia kopii opinii Radcy Prawnego w odniesieniu do stanowiska, o którym mowa w piśmie z dnia [...] r. nr [...], a w przypadku jej braku o sporządzenie takiej opinii z uzasadnieniem prawnym i faktycznym. Pismem z dnia [...] r., nr [...] Prezes Zarządu A Sp. z o.o. w W. odmówił przedstawienia obecnego stanowiska Spółki, w zakresie wskazanym w pkt 1 wniosku. W uzasadnieniu organ stwierdził, że osoba wnosząca o udostępnienie informacji publicznej nie jest uprawniona do żądania określenia przez podmiot udostępniający przedstawienia stanowiska w sprawie. W kwestiach poruszonych przez G. S. we wniosku w pkt 2a. organ wskazał, że Spółka nie różnicuje sytuacji prawnej klientów oraz nie prowadzi żadnej ewidencji w zakresie tego, czy przyłącze położone jest w cudzym gruncie, czy też nie dlatego nie jest w stanie udzielić odpowiedzi w tym zakresie. Odnosząc się do wniosku zawartego w pkt 2b. wskazano, że nie zastosowano określonych we wniosku sankcji wobec klientów Przedsiębiorstwa. Odnosząc się do żądania wnioskodawcy zawartego w pkt 2c. organ podał, że osoba składająca wniosek o wydanie warunków przyłącza określa, czy zamierza dobrowolnie i nieodpłatnie przekazać wykonane przyłącze na rzecz [...]. Jeżeli zgadza się wówczas podpisuje umowę o nieodpłatnym przekazaniu przyłącza, zaś eksploatator od tego momentu przejmuje pieczę nad przyłączem i zapewnia jego utrzymanie w sprawności, ponosi także koszty z tym związane. Natomiast jeśli zgody takiej brak przyłącze pozostaje własnością osoby włączającej się do sieci i spisywana jest umowa uwzględniająca tą sytuację. W odniesieniu do pkt 3 wniosku organ wskazał, iż żądane dane nie stanowią informacji publicznej dlatego odmawia się ich udzielenia. Natomiast odnosząc się do pkt 4 wniosku organ w załączeniu do powołanego pisma przesłał opinię wnioskodawcy. Pismem z dnia [...] r. G.S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyżej przywołane pismo wskazując, że nie zgadza się ze sposobem udzielenia odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podał ponadto, że nie jest przekonany, czy osoba udzielająca odpowiedzi w imieniu Spółki jest uprawniona do jej reprezentowania. Zaznaczył również, że odmówiono udzielenia informacji na pkt 1 wniosku tymczasem celem uzyskania tych odpowiedzi był problem stosowania przez [...] praktyk przejmowania przyłączy wodociągowych położonych poza gruntem będącym własnością osób ubiegających się o przyłączenie do sieci wodociągowych. Odmowa ta nie została w żaden sposób uzasadniona. Jednocześnie pkt 3b odpowiedzi organu jest niezgodny z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci, gdzie wobec osoby ubiegającej się o takie przyłączenie stawia się warunek w postaci podpisania umowy o nieodpłatnym przekazaniu przyłącza wodociągowego. Skarżący zarzucił ponadto, że udzielone odpowiedzi nie spełniają kryteriów zawartych w art. 16 i 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zaakcentował również, że forma tej odpowiedzi nie odpowiada warunkom formalnym. Skarżący zaznaczył ponadto, że w Biuletynie Informacji Publicznej prowadzonym dla Spółki można znaleźć wiele nieprawidłowości, wskazał ich przykłady. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu podał, że skarżący nie wyczerpał wszystkich środków zaskarżenia rozstrzygnięć będących przedmiotem skargi. Zaznaczył, iż argumenty powołane w skardze nie zasługują na uwzględnienie. W kolejnym, obszernym piśmie procesowym, skarżący zakwestionował argumenty zawarte w odpowiedzi na skargę, w konkluzji podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do wskazania, czy składał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z regulacją art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na wyżej przywołane wezwanie skarżący, w piśmie z dnia [...] r. podał, iż art. 17 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie nakłada obowiązku ponownego zwracania się do organu o udostępnienie informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. W niniejszej sprawie ta wstępna kontrola skargi przeprowadzona przez Sąd uzasadnia jej odrzucenie z dwóch powodów. Po pierwsze zgodnie z regulacją art. 16 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie rozpatruje się w terminie 14 dni, a uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Z brzmienia powołanego przepisu wynika, że jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej lub umorzenie postępowania przybierają postać decyzji administracyjnej do których stosuje się przepisy K.p.a. Zatem udzielenie stronie informacji publicznej stanowi swoistego rodzaju czynność materialno – techniczną organu będącego dysponentem żądanych informacji. W takim przypadku nie mają zastosowania przepisy K.p.a., a sprawa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie organ częściowo udzielił skarżącemu żądanych informacji w tym więc zakresie sprawa nie podlega kontroli sądu. W dalszej kolejności wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest częściowa odmowa udostępnienia informacji związanych z działalnością A Sp. z o.o. w W. Skarga ta została wniesiona w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198). Zgodnie natomiast z art. 17 powołanej ustawy do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. W myśl ust. 2 cytowanego przepisu wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. W niniejszej sprawie natomiast skarżący nie występował do Spółki z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie, w którym odmówiono mu udzielenia żądanych informacji. Nie został więc wyczerpany tryb odwoławczy służący w postępowaniu administracyjnym. Konkludując skarżący, jak sam przyznał w piśmie procesowym z dnia [...] r., przed wniesieniem skargi do Sądu nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, od którego domagał się udostępnienia informacji, co w świetle art. 52 § 1 P.p.s.a. jest warunkiem koniecznym do wniesienia skargi do sądu. Zatem w tym stanie rzeczy przedmiotową skargę należało uznać za przedwczesną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.