IV SA/Gl 379/18

WyrokWSA w Gliwicach2018-06-13

Skład orzekający: Stanisław Nitecki, Beata Kalaga-Gajewska, Edyta Żarkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowna ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie projektu, przeprowadzona po uwzględnieniu protestu, naruszyła zasady przejrzystości, rzetelności i równego dostępu do pomocy, a tym samym zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że ponowna ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona zgodnie z prawem. Ocena ta była rzetelna, przejrzysta i zgodna z zasadą równego dostępu do pomocy, a argumentacja organu była jasna, spójna i wyczerpująca. Sąd podkreślił, że nie jest uprawniony do merytorycznej weryfikacji oceny projektu dokonanej przez ekspertów, a jedynie do kontroli proceduralnej.
Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Po negatywnej ocenie merytorycznej i procedurze protestowej, wniosek został ponownie oceniony negatywnie. Spółka wniosła skargę na pismo Dyrektora Centrum Przedsiębiorczości informujące o negatywnej ocenie. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów ustawy wdrożeniowej dotyczących przejrzystości, rzetelności i równego dostępu do pomocy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Warszawie na pismo Dyrektora [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ponownej negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 oddala skargę. W dniu [...] r. "A" Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca lub wnioskodawca) złożyła w "B" w C. (dalej: ŚCP lub IOK) wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Innowacyjne centrum konstruktora z klocków typu Lego" w ramach ogłoszenia o konkursie – Oś Priorytetowa III "Konkurencyjność MŚP" Działanie 3.2 "Innowacje w MŚP" [...], konkurs nr [...] . Pismem z [...] r. [...] Centrum Przedsiębiorczości poinformowało wnioskodawcę o negatywnej ocenie wniosku dokonanej w trakcie oceny merytorycznej, w ramach której nie uzyskał wymaganej liczby punktów. W dniu 21 września 2016 r. wnioskodawca złożył protest do Instytucji Zarządzającej RPO WSL na lata 2014 – 2020 w zakresie kryteriów merytorycznych punktowych zerojedynkowych "innowacyjność projektu" oraz "realność wskaźników", wnosząc o zmianę oceny wniosku o dofinansowanie projektu. IOK w piśmie z 26 października 2016 r. stwierdziła brak podstaw do zmiany negatywnej oceny merytorycznej projektu i przekazała protest Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] (IZ RPO WSL) celem jego rozpatrzenia. Pismem z dnia 24 listopada 2016 r. wnioskodawca został poinformowany o uwzględnieniu protestu i przekazaniu go do IOK w celu przeprowadzenia ponownej oceny w zakresie zarzutów stanowiących przedmiot protestu. Kolejnym pismem [...]n z dnia 31 marca 2017 r. IOK zawiadomiła wnioskodawcę, że złożony wniosek został oceniony negatywnie w trakcie oceny merytorycznej, w ramach której nie uzyskał wymaganej liczby punktów. Tym razem ocena ta nastąpiła po pozytywnej ocenie kwestionowanych wyżej kryteriów merytorycznych punktowych zerojedynkowych, w ramach kryteriów merytorycznych punktowych podstawowych, gdzie wnioskodawca otrzymał 19 na 21 punktów. Wnioskodawca wniósł za pośrednictwem IOK protest zawarty w piśmie z dnia 27 kwietnia 2017 r., w którym nie zgodził się z oceną dokonaną w zakresie kryteriów merytorycznych podstawowych dotyczących pkt. 2) "rozwój ekonomiczno – społeczny regionu"; pkt 5) "rozwój inteligentnych specjalizacji; pkt. 6) "efektywność projektu". IOK nie znajdując podstaw do zmiany negatywnej oceny merytorycznej projektu w dniu 19 maja 2017 r. skierowała protest do rozpatrzenia IZ RPO WSL. Pismem z dnia 11 lipca 2017 r. nr [...] n wnioskodawca został poinformowany o uwzględnieniu protestu. Z uzasadnienia pisma wynikało, że za prawidłową uznano ocenę merytoryczną projektu w zakresie kryteriów "rozwój ekonomiczno-społeczny regionu" oraz "rozwój inteligentnych specjalizacji". Natomiast co do przeprowadzonej oceny w zakresie kryterium "efektywność projektu" uznano, że doszło do naruszenia obowiązujących procedur. Wskazano, że oceniający nie zweryfikowali całości wniosku o dofinansowanie, przez co nie wzięli pod uwagę danych, dzięki którym możliwa byłaby ocena tego kryterium, a także nie oparli oceny o obowiązujące regulacje konkursowe. Mając na uwadze, że projekt otrzymał 19 punktów oraz dokonując analizy możliwości ewentualnego przyznania punktacji w ramach ponownej oceny poszczególnych elementów zakwestionowanego kryterium, stwierdzono, że projekt może otrzymać wymaganą liczbę 21 punktów. W związku z powyższym, że ponowna ocena projektu może zmienić sytuację wnioskodawcy i będzie miała wpływ na jej ostateczny pozytywny wynik protest przekazano IOK do ponownego rozpatrzenia zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. "A" Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia 11 lipca 2017 r., w zakresie, w jakim nie uwzględniono protestu tj. co do: 1) kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 2 "Rozwój ekonomiczno-społeczny regionu" oraz 2) kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 5 "Rozwój inteligentnych specjalizacji". WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 696/17 odrzucił skargę, gdyż została wniesiona na rozstrzygnięcie uwzględniające protest i przekazujące projekt do ponownego rozpatrzenia IOK na podstawie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, który – jak wynika z literalnego brzmienia tego przepisu – odnosi się do czynności uwzględnienia protestu, o czym skarżąca została poinformowana w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. Jak podkreślił Sąd – nie ma przy tym znaczenia, że w uzasadnieniu o rozstrzygnięciu protestu za prawidłową uznano ocenę merytoryczną dwóch z trzech kryteriów wskazanych w proteście, z którą skarżąca się nie zgadza. Uwzględnienie protestu i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie kończy bowiem postępowania w procedurze odwoławczej i zgodnie z art. 58 ust. 3 ustawy, ponowna ocena projektu polega na powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, a więc co do kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza oraz zarzutów proceduralnych w zakresie przeprowadzonej oceny. Sąd wskazał, że dopiero w przypadku ponownej oceny projektu dokonanej w ramach wskazanych w proteście kryteriów i zarzutów skarżąca może złożyć skargę do sądu administracyjnego w oparciu o art. 61 ust. 1 ustawy i w jej zakresie przedmiotem rozpoznania uczynić także sporne kryteria. IOK po otrzymaniu od Instytucji Zarządzającej rozstrzygnięcia drugiego protestu dokonała oceny merytorycznej, której wynikiem była kolejna negatywna ocena przedmiotowego wniosku, o której wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia 2 marca 2018 r. nr [...] . W ww. piśmie IOK wskazała, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...] n w ramach konkursu nr [...] został oceniony negatywnie w trakcie ponownej oceny merytorycznej przeprowadzonej w wyniku procedury odwoławczej, w ramach której nie uzyskał wymaganej liczby punktów - nie spełnił poszczególnych kryteriów wyboru projektów oceny merytorycznej. IOK wskazała, że przyznana punktacja ogólna wniosku wyniosła 19 pkt (obaj eksperci), a zatem przedmiotowy wniosek ponownie nie uzyskał wymaganej dla oceny pozytywnej minimalnej liczby 21 punktów. IOK szczegółowo przedstawiła również w niniejszym piśmie, stanowiska obydwu ekspertów. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze "A" sp. z o. o. w W. zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu protestu naruszenie: - art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 217 z późn. zm.), poprzez niedokonanie wyboru projektu do dofinansowania w sposób przejrzysty i rzetelny, w ramach kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 2 "Rozwój ekonomiczno-społeczny regionu", kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr [...] "Rozwój inteligentnych specjalizacji" oraz kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr [...] "Efektywność projektu" w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia procedury, o której mowa w pkt 6) podrozdziału 5.2. Etap oceny merytorycznej Regulaminu konkursu, - art. 37 ust. 2 wymienionej ustawy, poprzez zaniechanie oceny projektu pod względem spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektów określonych w dokumentacji konkursowej; - art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, poprzez zaniechanie ponownej oceny projektu w zakresie wszystkich kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 tej ustawy, a w szczególności kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 2 "Rozwój ekonomiczno-społeczny regionu" oraz kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 5 "Rozwój inteligentnych specjalizacji". W związku z powyższymi zarzutami wniosła o uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Centrum Przedsiębiorczości wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej oraz pełnomocnik organu podtrzymali dotychczasowe wnioski i wywody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wymienionych w tym przepisie. Ponadto art. 3 § 3 tej ustawy określa, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460), zwana dalej również ustawą wdrożeniową. Na podstawie art. 61 ust. 1 tej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według art. 61 ust. 8 cytowanej ustawy, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Zaskarżonym pismem z dnia [...] r. Dyrektor [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. na podstawie art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460), poinformował, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...] w ramach konkursu [...] został oceniony negatywnie w trakcie ponownej oceny merytorycznej przeprowadzonej w wyniku procedury odwoławczej, w ramach której nie uzyskał wymaganej liczby punktów, nie spełnił poszczególnych kryteriów wyboru projektów oceny merytorycznej. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest to czy ocena złożonego wniosku została przeprowadzona rzetelnie i w sposób przejrzysty. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w związku z dokonaną negatywną oceną projektu. Przechodząc do oceny zarzutów skargi wskazać należy, że w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności dotyczy zakazu wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów. Reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. W toku konkursu wybierany jest najlepszy projekt, który pozwoli na osiągnięcie w danym programie operacyjnym założonego celu. Podkreślić należy, że oceny przeprowadzane są na podstawie treści wniosku konkursowego oraz załączonej do niego dokumentacji. Opis zawarty we wniosku powinien być rzetelny i przekonujący, poparty sumiennie przygotowanymi dokumentami (np. wynikami przeprowadzonych w danym zakresie badań czy analiz). Wiarygodność i adekwatność dołączonej do wniosku dokumentacji jest również oceniana w kontekście okoliczności podniesionych we wniosku. W orzecznictwie podkreśla się, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, winien znać w pełni jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek poszczególnych kryteriów dopuszczających, zasadniczo obciążają stronę wnioskującą. Zauważyć należy, że zakres kontroli przeprowadzanej przez sąd administracyjny w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów jest ograniczony. Rola sądu sprowadza się do zbadania czy zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane po uprzednim przeprowadzeniu zgodnego z prawem postępowania, w tym w zgodzie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 4048/17 "określone w art. 37 ust. 1 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 zasady ogólne, sprowadzające się do stwierdzenia, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny mają charakter normatywny. Wymienione w tym przepisie zasady znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości. Zasady te dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Dotyczą także uzasadnienia stanowiska czy to na etapie oceny formalnej czy merytorycznej projektu, jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się nie do weryfikacji merytorycznej wniosku, a do zbadania czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają powyższych reguł. Zmierza w szczególności do oceny czy argumentacja oceniającego oraz Instytucji Zarządzającej nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny i przyznanej punktacji". W orzecznictwie podnosi się również, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, dokonanej na podstawie opinii ekspertów, na przykład poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu w kontekście przestrzegania zasad tej oceny wynikających z prawa unijnego takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt I SA/Go 438/17). W niniejszej sprawie wskazać należało, że eksperci dokonali oceny w oparciu o zapisy regulaminu konkursu, kryteria wyboru projektów oraz instrukcję wypełniania wniosku. Podkreślenia również wymagało, że ocena merytoryczna każdego projektu dokonywana jest przez dwóch ekspertów na podstawie kart oceny merytorycznej. W przedmiotowej sprawie ocena wniosku strony skarżącej w zakresie każdego z kryteriów dokonana została przez dwóch ekspertów i każdy z nich dokonał własnej, niezależnej oceny, kierując się posiadaną specjalistyczną wiedzą i doświadczeniem oraz odpowiednimi wytycznymi, zawartymi w dokumentach konkursowych. Dokonane przez nich oceny były zgodne i zasadnie stały się podstawą do sformułowania przez IOK oceny wniosku. Tym samym stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie miały miejsca naruszenia procedury, które mogłyby mieć wpływ na wynik dokonanej przez organ oceny. Ocena merytoryczna projektu została przeprowadzona zgodnie z regulaminem konkursu. Zdaniem Sądu również rozstrzygnięcie nie naruszyło zasady przejrzystości, rzetelności, ani zasady równego dostępu do pomocy. Wobec tego w rozpoznawanej sprawie ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy, w oparciu o jasno i precyzyjnie sformułowane kryteria. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej wskazać należy, że – wbrew zarzutom skargi – IOK w zaskarżonym piśmie z dnia 2 marca 2018 r. – jak wynika z jego treści – przeprowadziła ponowną ocenę projektu w zakresie wszystkich kryteriów, a więc również w zakresie kryterium merytorycznego punktowego podstawowego nr 2 "rozwój ekonomiczno – społeczny regionu" oraz nr 5 "rozwój inteligentnych specjalizacji". IOK przedstawiła szczegółową ocenę obydwu ekspertów w zakresie kryterium "efektywność projektu", w ramach której obaj eksperci zgodnie przyznali po 4 punkty. Ponadto przedstawiona została punktacja uwzględniająca ponowną ocenę przez każdego z ekspertów, w ramach której przyznano 19 punktów. IOK podkreśliła w zaskarżonym piśmie, że z przeprowadzonej oceny wynika, iż eksperci przyznali 19 punktów, w związku z czym projekt nie otrzymał minimum punktowego skutkującego pozytywną oceną. Powyższy zarzut skargi nie zasługiwał zatem na uwzględnienie – ponowna ocena projektu przez IOK została bowiem przeprowadzona w zakresie wszystkich kryteriów i zarzutów, gdyż jej podstawą były oceny ekspertów w zakresie wszystkich trzech kwestionowanych kryteriów, przy czym ocena w zakresie kryterium "Rozwój ekonomiczno-społeczny regionu" i kryterium "Rozwój inteligentnych specjalizacji" została przeprowadzona przez ekspertów na etapie przed rozpatrzeniem protestu pismem z dnia 11 lipca 2017 r., w którym ocenę co do tych dwóch kryteriów uznano za przeprowadzoną w sposób prawidłowy. Dlatego też w dalszym postępowaniu, nowo powołani eksperci odnieśli się do wskazań IZ i dokonali oceny w zakresie kryterium "Efektywność projektu", którego ocena poprzednio nie została przeprowadzona prawidłowo. Oceniający szczegółowo uzasadnili brak możliwości przyznania większej liczby punktów, a zatem wywiązali się z obowiązków wynikających ze wskazań zawartych w piśmie z dnia 11 lipca 2017 r., dotyczącym rozpatrzenia protestu. Mając na uwadze powyższe, za bezzasadne należy uznać zarzuty strony skarżącej dotyczące oceny w zakresie wymienionych kryteriów, bowiem ocena ta została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Podkreślenia wymagało, że IOK ustosunkowała się do zarzutów strony skarżącej oraz wyjaśniła w sposób wyczerpujący okoliczności, które zadecydowały o ilości przyznanych punktów w ramach wskazanych kryteriów oraz przyczyny, dla których - wbrew żądaniom skarżącej - niemożliwe było przyznanie innej liczby punktów. Według Sądu analiza danych wynikających z wniosku o dofinansowanie oraz dołączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej była dokonana rzetelnie i zapewniła bezstronność przeprowadzonej oceny. Argumentacja przytoczona przez organ w ramach poszczególnych kryteriów jest przy tym jasna, spójna, logiczna i wyczerpująca. Natomiast skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów, które mogłyby doprowadzić do zakwestionowania prawidłowości dokonanej oceny oraz jej uzasadnienia. Należy także dodać, że przy dokonywaniu oceny zasadnie wzięto pod uwagę okoliczności wykazane we wniosku oraz dokumentacji aplikacyjnej. Takie działanie jest zgodne z zasadą równego dostępu do pomocy wszystkich beneficjentów oraz z zasadą zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W ocenie Sądu, powyższa ocena i argumentacja organu została przeprowadzona w sposób rzetelny i prawidłowy. Przyjęte stanowisko zostało szeroko omówione i uzasadnione. Sąd zaś nie jest uprawniony do ingerowania w ocenę projektu dokonaną przez ekspertów, a może jedynie stwierdzić, czy została ona przeprowadzona z zachowaniem procedur określonych w Regulaminie konkursu oraz w ustawie, co w rozpoznawanej sprawie miało miejsce. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzeczono jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło