IV SA/Gl 380/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi D. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Burmistrz Miasta T. decyzją z dnia [...] nr[...], wydaną na podstawie art. 3, art. 4, art. 5, art. 6, art. 8, art. 20, art. 23, art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. Nr 139, poz. 992 z 2006 r. z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 z późn. zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. Nr 129, poz. 1058), odmówił przyznania D. L. zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego na dziecko E. L. z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w okresie zasiłkowym od 1.11.2010 r. do 31.10.2011 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji podał, że na podstawie zaświadczenia z Urzędu Skarbowego z dnia 28.09.2010 r. oraz oświadczeń o dochodach nieopodatkowanych z dnia 4.10.2010 r. stwierdzono, że rodzina strony w roku 2009 uzyskała miesięczny dochód w wysokości 1295,09 zł, który w przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł 647,54 zł i o 143,54 zł przekroczył kwotę 504 zł, tj. określone w art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych kryterium dochodowe uprawniające do zasiłku rodzinnego. Jednocześnie w punkcie 4.1 wniosku strona wskazała iż kwota alimentów świadczonych na rzecz innych osób w roku 2009 wyniosła 1800 zł. Skoro strona składając wniosek o zasiłek rodzinny nie udokumentowała faktu płacenia w roku 2009 alimentów na rzecz osoby spoza rodziny poprzez dostarczenie przekazów lub przelewów, kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w T. pismem z dnia [...] wezwał stronę do uzupełnienia wniosku o brakujące dokumenty. D. L. w piśmie z dnia [...] stwierdził, że wszystkie wymagane dokumenty i oświadczenia (w tym i te dotyczące wysokości świadczonych alimentów za 2009 r. złożył łącznie z wnioskiem o zasiłek rodzinny na córkę 20.10.2010 r.). Natomiast organ podkreślił, że do swojego wniosku z dnia 20.10.2010 r. strona nie dołączyła żadnych dokumentów potwierdzających fakt płacenia przedmiotowych alimentów w roku 2009. Ponadto wyrok Sądu Rejonowego w G. obejmował rok 2009, jednak zapadł on w roku 2010, zatem strona w 2009 roku nie była zobowiązana wyrokiem do płacenia alimentów. Mając na uwadze powyższe ustalenia, organ I instancji stwierdził, że nie istnieje żadna możliwość pomniejszenia dochodu rodziny Pana L. z 2009 r. o kwotę alimentów świadczonych na rzecz osób spoza rodziny. Nie ma również możliwości potraktowania alimentów świadczonych przez stronę na rzecz osoby spoza rodziny jako dochodu utraconego, ponieważ nie występuje on w katalogu ustawowym. Wobec powyższego strona nie posiada uprawnień do zasiłku rodzinnego na dziecko w okresie zasiłkowym 2010/2011. Od powyższej decyzji D. L. wniósł odwołanie zarzucając jej niezgodność z prawem. Strona wskazała, że od marca 2010 r. jego dochód miesięczny wynosi 354 zł (renta) oraz 181 zł tytułem dodatku pielęgnacyjnego, który nie jest dochodem. Według odwołującego spełnia on kryterium do przyznania mu wnioskowanego świadczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 oraz art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny przysługuje do ukończenia przez dziecko 18 roku życia, jeżeli dochód uzyskany przez rodzinę w roku kalendarzowym 2009 w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 504 zł. Natomiast z zaświadczenia wydanego przez Urząd Skarbowy w dniu 28.09.2010 r., wynika że strona w 2009 r. osiągnęła dochód (pomniejszony o podatek należny, składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne) w wysokości 9.541,02 zł. Dodatkowo zainteresowany uzyskał dochód z tytułu funduszu alimentacyjnego w wysokości 6.000 zł. Ogółem dochód rodziny wyniósł 15.541,02 zł. Rodzina strony jest 2 osobowa. Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że przeciętny miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi 647,54 zł i przekracza ustawowe kryterium uprawniające do przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że nie ma możliwości odliczenia od dochodu skarżącego dodatku pielęgnacyjnego w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Podzielono zatem stanowisko organu I instancji, że wyrok Sądu Rejonowego w G. obejmuje rok 2009, jednakże zapadł on w roku 2010, zatem strona w 2009 roku nie była zobowiązana wyrokiem do płacenia alimentów. Nie istnieje więc żadna możliwość pomniejszenia dochodu rodziny D. L. z 2009 r. o kwotę alimentów świadczonych na rzecz osób spoza jego rodziny. D. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wyrażając w stosunku do niej swoje niezadowolenie. Podniósł, że jego dochód na osobę w rodzinie jest znacznie niższy od wymaganego kryterium 504 zł. Odmienne ustalenia organów i dokonane wyliczenia dochodu są niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę organ postulował jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej odbywa się wyłącznie w kryteriach legalności, a więc pod względem zgodności z prawem (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Tymczasem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa procesowego i materialnego, co Sąd ocenił z urzędu, gdyż sama skarga pozbawiona jest umotywowanych zarzutów. Skarżący polemizuje jedynie z ustaleniami organów administracyjnych w zakresie wysokości jego dochodu, nie przedstawiając jednak żadnych racjonalnych argumentów. Powołuje się przy tym na stan rzeczy istniejący od marca 2010 r., podczas gdy – zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych – dla określenia prawa do tych świadczeń na okres zasiłkowy 2010/2011 istotny jest dochód uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, a więc dochód z 2009 r., który słusznie organy wzięły pod uwagę przy dokonywaniu swoich ustaleń. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego ustalenia te nie budzą żadnych zastrzeżeń. Natomiast jednoznacznie wskazują one na przekroczenie kryterium dochodowego wyznaczonego w art. 5 ust. 1 cyt. ustawy, także z uwzględnieniem normy z ust. 3 tego artykułu. Trafnie organy wskazały również, że nie wystąpiła w sprawie żadna okoliczność kwalifikująca się pod pojęcie utraty dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 23 omawianej ustawy. Nadto od dochodu skarżącego za 2009 r. nie można było odliczyć alimentów zasądzonych od niego na rzeczy małoletniej córki K. wyrokiem z dnia 12 stycznia 2010 r., mimo że wyrok ten zasądza alimenty za okres począwszy od 19.03.2007 r. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 1 cyt. ustawy od dochodu odlicza się kwoty alimentów świadczonych, a nie zasądzonych, a w 2009 r. skarżący owych alimentów jeszcze nie świadczył, a więc nie przekazywał ich na rzecz osoby uprawnionej. Z kolei wysokość miesięcznego dochodu rodziny skarżącego w przeliczeniu na osobę organy prawidłowo ustaliły w oparciu o zaświadczenie właściwego Urzędu Skarbowego oraz potwierdzoną przez skarżącego wysokość świadczeń pobranych przez niego z funduszu alimentacyjnego. Ponieważ ustawa o świadczeniach rodzinnych uzależnia prawo do tych świadczeń od spełnienia określonego kryterium dochodowego, a w niniejszym przypadku zostało ono przekroczone, to słusznie w postępowaniu administracyjnym wydano decyzję odmowną. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. SW