IV SA/Gl 380/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-05-05

Skład orzekający: Tadeusz Michalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu, bez wniosku o przywrócenie terminu, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, bez złożenia wniosku o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd nie może samodzielnie przywrócić terminu, jeśli strona o to nie wnosi.
Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., które utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie zwrotu wydatków związanych z wykonywaniem dozoru depozytu. Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało doręczone skarżącemu 28 stycznia 2014 r. Skarga została nadana pocztą 28 lutego 2014 r. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 złotych tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wydatków związanych z wykonywaniem dozoru depozytu orzeczonego wyrokiem sądu p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] po rozpoznaniu zażalenia M.P. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...]r. nr [...] o przyznaniu kwoty [...] zł za wykonanie dozoru depozytu orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w L. [...] Wydział Karny sygn. akt [...] z dnia [...] r. jako przepadek na rzecz Skarbu Państwa za okres od 21 października 2000 r. do 3 czerwca 2013 r. oraz o odmowie wypłacenia wszelkich środków pieniężnych ponad przyznaną kwotę utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w K. zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 stycznia 2014 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dnia 27 lutego 2014 r. (czwartek). Tymczasem skarżący przesłał skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w K. za pośrednictwem placówki pocztowej dopiero dnia 28 lutego 2014 r., który to termin wynika z daty stempla pocztowego. Datą natomiast prawidłowego złożenia skargi jest data jej nadania lub złożenia we właściwym organie. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z takim zastrzeżeniem, że zgodnie z art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło