IV SA/Gl 383/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2015-04-01
Skład orzekający: Beata Kalaga-Gajewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdy przedmiotem skargi jest decyzja administracyjna w sprawie z zakresu pomocy społecznej, a także czy należy ustanowić adwokata dla skarżącego, który wykaże brak możliwości poniesienia kosztów postępowania?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdy przedmiotem skargi jest decyzja administracyjna w sprawie z zakresu pomocy społecznej, ponieważ zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. strona jest z mocy prawa zwolniona z tych kosztów. Natomiast wniosek o ustanowienie adwokata podlega rozpoznaniu, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania, co w niniejszej sprawie zostało udowodnione przez skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący J.K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczącą dodatku mieszkaniowego, która została oddalona wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2015 r. Następnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się ustanowienia adwokata i zwolnienia od kosztów sądowych, uzasadniając to niskim dochodem z renty i brakiem majątku. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla skarżącego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata
W sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015 r. oddalił skargę.
Skarżący w dniu 19 marca 2015 r. złożył pismo, w którym zażądał ustanowienia adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od opisanego wyroku. Jednocześnie przedłożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, że domaga się nie tylko ustanowienia adwokata, lecz także zwolnienia od kosztów sądowych. J.K. podniósł, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu o powierzchni 28 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych oraz że osiąga dochód z tytułu renty w kwocie 827,02 zł. Do wniosku strona dołączyła zaświadczenie organu rentowego z dnia 9 lutego 2015r. z którego wynika, że wskazana wyżej kwota renty jest wartością netto (wysokość tego świadczenia brutto to 967,06 zł).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego), gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Należy wskazać, że przedmiotem jego skargi jest decyzja administracyjna w sprawie dodatku mieszkaniowego. Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. J.K. korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, zatem wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.
Odnosząc się do wniosku o ustanowienie adwokata należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika bowiem, że zamieszkuje samodzielnie, nie posiada zasobów pieniężnych ani żadnego majątku oraz jedyny jego dochód stanowi renta w miesięcznej kwocie netto zaledwie 827,02 zł. Należy więc uznać, że skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło