IV SA/Gl 392/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę W dniu [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga B. J. skierowana przeciwko decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku Nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] roku doręczonym skarżącemu w dniu [...] roku został on wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, braków formalnych skargi przez jej osobiste podpisanie. Skarżący w wezwaniu opisanym powyżej został pouczony o konsekwencjach uchybienia wskazanemu terminowi w postaci odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Postępowanie przed sądami administracyjnymi wszczyna się w razie wniesienia skargi, która poza wymaganiami określonymi w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej p.p.s.a., winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które to wymogi określone zostały treścią art. 46 i art. 47 wskazanej ustawy. Niezachowanie warunków formalnych powoduje, iż nie można nadać mu biegu. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo w postępowaniu sądowym musi zawierać podpis strony, czego nie czyni przedstawiona przez skarżącego kserokopia jego skargi, a zatem, stosownie do treści art. 49 § 1 został on wezwany do uzupełnienia w określonym, 7 dniowym terminie, braków formalnych przez złożenie osobistego podpisu pod skargą, czego nie uczynił. W konsekwencji należy przyjąć, iż wezwany prawidłowo do podjęcia określonych działań wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący nie dopełnił ich, a tym samym zaniechanie skarżącego wypełniło przesłanki, o których mowa w treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Po myśli wskazanego przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.