IV SA/Gl 392/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.P. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku specjalnego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r. oddalił skargę P.P. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku specjalnego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skutecznie skarżącemu w dniu [...] (k. 37). Pełnomocnik skarżącego sporządził skargę kasacyjną od powyższego wyroku, którą nadał pocztą w dniu [...] bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 52). Naczelny Sąd Administracyjny w dniu [...], również za pośrednictwem poczty, przekazał skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który otrzymał ją faktycznie w dniu [...]. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną ze względu na wniesienie jej przez pełnomocnika skarżącego po terminie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skutecznie pełnomocnikowi w dniu [...] (k. 68). Następnie skarżący pismem nadanym w dniu [...] wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślił, że po otrzymaniu wyroku oddalającego skargę udzielił radcy prawnemu pełnomocnictwa procesowego ogólnego do występowania w przedmiotowej sprawie, jednakże umowa z pełnomocnikiem ograniczała jego udział do sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarżący podniósł, że w dniu [...] przesłał sporządzoną przez pełnomocnika skargę kasacyjną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która została przez pełnomocnika zaadresowana prawidłowo, tj. za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Następnie skarżący w dniu [...] otrzymał od pełnomocnika faksem postanowienie tut. Sądu z dnia 3 kwietnia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżący nie zgodził się ze stwierdzeniem Sądu, że za uchybienie terminu odpowiada profesjonalny pełnomocnik, bowiem umowa z pełnomocnikiem zawężała jego zakres działania jedynie do sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej. P.P. przyznał, że znane mu są ogólne zasady składania pism procesowych do sądów administracyjnych, jednakże działał pod wpływem silnych emocji oraz był zdenerwowany. Ponadto znajdował się w sytuacji finansowej nie pozwalającej na skorzystanie z pomocy prawnej w pełnym zakresie. Skarżący był przekonany, że skargę kasacyjną wniósł do sądu właściwego. Niezależnie od tego uważał, że nawet jeśli skarga zostanie złożona do Sądu II instancji, to termin do wniesienia skargi jest zachowany, a czynności wykonane w tym Sądzie pozostają w mocy, co wynika bezpośrednio z art. 59 P.p.s.a. Wobec powyższego skarżącemu nie można przypisać winy w uchybieniu terminu właściwego, a nawet niedbalstwa, gdyż pozostawał w błędzie co do skutków prawnych wniesienia skargi do sądu niewłaściwego. Nadto żaden przepis prawa nie stanowi, że wniesienie skargi do sądu niewłaściwego skutkuje uchybieniem terminu do jej wniesienia. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wniósł skargę kasacyjną wraz z jej odpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek P.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. P.P. zachował ustawowy termin 7 dni do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z twierdzeniami zawartymi we wniosku odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej został przesłany skarżącemu faksem przez pełnomocnika w dniu [...], a wniosek o przywrócenie terminu został nadany w dniu [...]. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy wskazać, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Jednocześnie jeżeli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to ponosi ona negatywne konsekwencje działań czy zaniedbań pełnomocnika, któremu zleca wykonanie określonych czynności związanych z reprezentacją. Skarżący podniósł, że przesłał osobiście skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, bowiem umowa zawarta z pełnomocnikiem zobowiązywała go jedynie do sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej. Należy wskazać, że z akt sprawy wynika jednoznacznie, że pełnomocnik wraz ze skargą kasacyjną przedłożył do Sądu pełnomocnictwo z dnia [...] do reprezentowania skarżącego i zastępowania przed sądami administracyjnymi w każdej instancji (k.49). Pełnomocnictwo obejmowało prawo do dokonywania wszelkich czynności sądowych i pozasądowych. Z powyższego wynika, że pełnomocnik został umocowany między innymi do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie w aktach sprawy znajduje się koperta z pieczątką Kancelarii radcy prawnego reprezentującego skarżącego, adresowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 52). Powyższe świadczy o tym, że to pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną bezpośrednio do Sądu II instancji i uchybił terminowi do jej wniesienia. Takie działanie radcy prawnego nie może być traktowane jako niezawinione i stanowić przesłanki do przywrócenia terminu, bowiem jako profesjonalny pełnomocnik powinien on znać tryb oraz sposób wnoszenia skarg kasacyjnych i dochować należytej staranności w tym zakresie. Niezależnie od powyższego podniesione przez skarżącego okoliczności, takie jak zdenerwowanie, działanie pod wpływem emocji, trudna sytuacja finansowa, nieznajomość prawa nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto z art. 177 § 1 P.p.s.a wynika jednoznacznie, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.