IV SA/Gl 398/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia odrzucić skargę [pic] Skarżąca A. F. w dniu [...] r. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...]roku Nr [...]. Orzeczenie powyższe doręczone zostało skarżącej w dniu [...]r. o czym świadczy bezspornie zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji znajdujące się w aktach sprawy. Zaskarżone orzeczenie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi ze wskazaniem trybu i terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z treścią art. 54 § 1 wyżej cytowanej ustawy, wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Analiza akt sprawy pozwoliła na ustalenie, iż skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co winno skutkować odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. Należy zauważyć, iż termin do wniesienia skargi jest terminem proceduralnym i jako taki podlegać może przywróceniu. Ustawodawca jednak uzależnił tę możliwość od złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu określając nadto w art. 87 wyżej wskazanej ustawy szczegółowe warunki, od których spełnienia zależy możliwość przywrócenia terminu do wykonania określonej czynności. Skarżąca nie wystąpiła ze stosownym wnioskiem, wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.