IV SA/Gl 4/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w S. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie egzekucji administracyjnej świadczeń niepieniężnych postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie inspektora pracy z dnia [...] r. oddalające zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego eksponującej naruszenie przepisów prawa procesowego oraz domagającej się uchylenia tego aktu, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli art.61 § 3 tej ustawy Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od zasady, że wniesienie skargi nie ma wpływu na wykonalność decyzji. Cytowany przepis zawiera tylko dwa przypadki pozwalające na uwzględnienie żądania. Jednakowoż skarżący nie naprowadza żadnych okoliczności motywujących przedmiotowy wniosek. Tymczasem obowiązek wykazania ustawowych przesłanek wstrzymania wykonalności decyzji spoczywa na stronie, bowiem wyraźnie postanowiono w cytowanym przepisie, iż wstrzymanie wykonalności odbywa się wyłącznie na wniosek, a nie z urzędu. W ocenie Sądu trudno założyć, aby w sprawie zachodziła realna obawa przed powstaniem znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia, jak też obawa przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków w takiej sytuacji. Kwestionowane w sprawie postanowienie utrzymuje w mocy postanowienie oddalające zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego, a więc postanowienie, które nie podlega wykonaniu w rozumieniu wyżej cytowanych przepisów. Nie nakłada bowiem na stronę obowiązku działania, z którym wiązałyby się wspomniane negatywne konsekwencje. Zatem już z samej jego istoty (tym bardziej, gdy zapadło ono toku postępowania egzekucyjnego) wynika, niemożność zastosowania przedmiotowej instytucji. Zważyć też trzeba, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć zaskarżonego aktu, nie zaś wstrzymania dalszych czynności egzekucyjnych, o jakie wnosi skarżąca. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.