IV SA/Gl 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Bielsku – Białej na uchwałę Rady Miejskiej w Strumieniu z dnia 17 lutego 2012r. nr XVIII/159/2012 w przedmiocie szkół i placówek oświatowo – wychowawczych – opłaty za świadczenia udzielane w przedszkolach prowadzonych przez gminę p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 4 grudnia 2012r. Prokurator Okręgowy w Bielsku – Białej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej w Strumieniu z dnia 17 lutego 2012r. nr XVIII/159/2012 w sprawie ustalenia opłat za świadczenia udzielane w przedszkolach prowadzonych przez gminę. W piśmie z dnia 29 czerwca 2013r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.