IV SA/Gl 4/19

PostanowienieWSA w Gliwicach2019-02-07

Skład orzekający: Teresa Kurcyusz – Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na pismo Prokuratury Rejonowej w przedmiocie rozpoznania skargi na bezczynność organu podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na pismo Prokuratury Rejonowej w przedmiocie rozpoznania skargi na bezczynność organu jest niedopuszczalna, ponieważ zaskarżone pismo ma charakter informacyjny i nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., ani nie istnieją przepisy szczególne przewidujące taką właściwość. W związku z tym, sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Stan faktyczny
A. T. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Prokuratury Rejonowej w M. dotyczące rozpoznania jego wcześniejszej skargi na bezczynność organu. Strona skarżąca uważała, że jej skarga na bezczynność została uznana za bezzasadną niesłusznie. Prokuratura wniosła o odrzucenie skargi na jej pismo.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 200 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na pismo Prokuratury Rejonowej w M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 200 zł (dwieście złotych) Pismem z dnia 25 listopada 2018 r. A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Prokuratury Rejonowej w M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 6 listopada 2018 r. na bezczynność organu. Podniósł, że po wyczerpaniu środków odwoławczych, na podstawie art. 50 § 1 i art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.) złożył skargę na bezczynność organu. Wskazał, że skarga została uznana za bezzasadną, z czym się nie zgodził. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 125) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w przepisach. W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1225 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 2018 r. poz. 508, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądu administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na pismo Prokuratury Rejonowej w M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 6 listopada 2018 r. na bezczynność organu. Z treści pisma Prokuratury wynika, że powyższa skarga została rozpatrzona i udzielono odpowiedzi stronie. Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone pismo ma charakter informacyjny i nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Nie istnieją również przepisy szczególne przewidujące właściwość sądów administracyjnych w takiej sprawie (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Skoro więc zaskarżone pismo nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to tym samym skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło