IV SA/Gl 40/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na pismo Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie lokalnej strategii rozwoju p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. T. G. wezwał Zarządu Województwa Śląskiego do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zostało potraktowane przez organ jako skarga na pismo z dnia [...] Zarządu Województwa Śląskiego nr [...] którym pozostawiono bez rozpatrzenia wiosek skarżącego złożony w dnu 29 maja 2017 r. w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020 i przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W ramach tej wstępnej kontroli dokonuje przede wszystkim badania swojej właściwości biorąc pod uwagę treść art. 3 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i oraz 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a cyt. artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Zarządu Województwa Śląskiego informujące o pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j. Dz. U. 2018, poz. 140, dalej ustawa o rozwoju lokalnym) w razie stwierdzenia, że wniosek o wybór LSR zawiera braki inne niż określone w ust. 1 (nie zawiera nazwy LGD lub nie zawiera adresu LGD i nie można ustalić tego adresu na podstawie posiadanych danych) zarząd województwa wzywa LGD do usunięcia tych braków lub poprawienia oczywistych omyłek w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. T. G. został wezwany pismem z dnia 23 października 2017 r. o usunięcie braków złożonego wniosku. W piśmie z dnia 15 listopada 2017 r. stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie skarżący nie wskazał prawidłowego nr EKW oraz nie dołączył do niego oświadczenia właściciela lub współwłaściciela, poinformował jedynie że inwestycja będzie realizowana na nieruchomości nr [...] nie nadesłał także mapy lub szkiców dokumentów na podstawie których możliwa byłaby weryfikacja planowanych do wykonania robót. Z uwagi, na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym organ pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Ustawa o rozwoju lokalnym nie przewiduje żadnego środka odwoławczego od informacji o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych. Na podstawie regulacji zawartej w art. 10 ust. 5 ustawy o rozwoju lokalnym tylko w sytuacji odrzucenia LSR skarżącemu przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.. Zaś zgodnie z regulacją zawartą w art. 11 ust. 1 ustawy o rozwoju regionalnym wybór LSR dokonywany jest w drodze uchwały, stosownie do ust. 6 art. 11 od uchwały komisji LGD przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Możliwość złożenia skargi związana jest z oceną wniosku. W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego nie podlegał ocenie komisji pod kątem spełnienia kryteriów wyboru, ponieważ, jak uznał organ, wniosek zawierał braki formalne, zaś skarżący ich nie uzupełnił. Wniosek nie został także odrzucony na podstawie art. 10 ust. 4. Skarżącemu nie przysługiwało także wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § P.p.s.a., a co za tym idzie zaskarżenia pisma z dnia 5 grudnia 2017 r. na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pozostawienie podania (wniosku, pisma) bez rozpoznania nie jest również czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a., bowiem przepis ten odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów administracyjnego prawa materialnego, wymagających od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze materialnym. Natomiast pozostawienie podania bez rozpoznania wywołuje wyłącznie skutki procesowe. W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.