IV SA/Gl 401/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić radcę prawnego dla skarżącej; W treści skargi z dnia 6 kwietnia 2012 r. K.J. wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 maja 2012 r. skarżąca nadesłała urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lub radcy prawnego, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Równocześnie oświadczyła, że jest osobą nieporadną, wymagającą opieki i gospodaruje samotnie zamieszkując w lokalu komunalnym o powierzchni 52 m2, z którego orzeczono wobec niej eksmisję. Zadeklarowała także, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zaś jedynym źródłem dochodu jest dla niej renta socjalna w kwocie brutto 682,67 zł (netto 421,57 zł) miesięcznie. Do wniosku strona dołączyła orzeczenie z dnia 7 maja 2012 r., mocą którego zaliczono ją do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi K.J. jest decyzja administracyjna o odmowie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Charakter tego świadczenia jak i cel, dla którego zostało ustanowione nie pozostawia przy tym wątpliwości, że stanowi ono formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe trzeba wyjaśnić, że skarżąca korzysta w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w konsekwencji, jej wniosek w omawianym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie jej żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani jakiegokolwiek majątku. Jest przy tym osobą niepełnosprawną, całkowicie niezdolną do pracy (vide: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS - karta nr 3 akt administracyjnych niniejszej sprawy) i utrzymuje się z renty socjalnej w kwocie brutto zaledwie 611,67 zł (patrz: decyzja ZUS - karta nr 5 akt administracyjnych). W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że uiszczenie kosztów związanych z reprezentowaniem w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika przekracza możliwości płatnicze wnioskującej i mogłoby ją narazić na niemożność zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy. Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.