IV SA/Gl 402/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z dna 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. R. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...]. W dniu [...] r. wpłynęła do Sądu osobista skarga kasacyjna na to orzeczenie. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił osobiście sporządzona skargę kasacyjną. A. R. wniósł zażalenie na to postanowienie, argumentując, iż jest ono błędne, albowiem skarżący jest adwokatem, a co za tym idzie mógł sporządzić osobiście skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie zaś do przepisu art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powołanego przepisu art. 221 P.p.s.a., wynika, iż określone w nim wymagania stosowane są do czynności podejmowanej przez adwokata i radcę prawnego, bez względu na to, jaką rolę procesową oni pełnią. Potwierdzenie tego faktu można wywieść z porównania treści § 1 i 2 art. 175 P.p.s.a. Brak wskazania w § 2 tego artykułu adwokata i radcy prawnego jako stron uprawnionych do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej przemawia za uznaniem, że do adwokata i do radcy prawnego, bez względu na ich role procesowe, odnosi się § 1. Tym samym strona postępowania sądowego, która jest radcą prawnym lub adwokatem, korzystając z przyznanej ustawą możliwości wniesienia środka osobiście sporządzonego, musi jednocześnie liczyć się z koniecznością spełnienia wszystkich innych wymagań, które ustawa wiąże z czynnościami radcy prawnego, a w tym z konsekwencjami wynikającymi z art. 221 P.p.s.a. Powyższe tezy znajdują odzwierciedlenie również w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który przyjmuje, że adwokat i radca prawny, będący stroną postępowania, składający we własnej sprawie kasację podlegającą opłacie w wysokości stałej, ma obowiązek jej uiszczenia bez wezwania ze strony sądu (postanowienie SN z dnia 10 marca 2005 r. sygn. akt III CZ 2/05, Biuletyn SN 2005 r., nr 6). Wpis został ustalony zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 3 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i mimo to nie został uiszczony. Prowadzi to do wniosku, że również w niniejszej sprawie wpis od zażalenia na zaskarżone postanowienie powinien być uiszczony przez skarżącego, będącego adwokatem , bez dodatkowego wezwania go do uiszczenia opłaty (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2006 r. sygn. akt II OZ 915/06 – ONSAiWSA 2007/3/66, OSP 2007/11/135). Dlatego też mając na uwadze wyżej przywołany przepis art. 221 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotowe zażalenie podlegało odrzuceniu.