IV SA/Gl 403/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), po rozpoznaniu odwołania skarżącej K. K., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o utracie przez nią statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 lipca 2011 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarżąca została uznana za osobę bezrobotną z dniem 1 kwietnia 2009 r. Następnie w dniach 1 - 9 lipca 2011 r. wykonywała pracę w przedsiębiorstwie A w Z., co potwierdza zaświadczenie pracodawcy z 27.11.2013 r. oraz pismo NFZ OW/[...] z dnia [...] Organ podniósł, że według art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - za bezrobotnego uznaje się (...) osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W tym zakresie organ podkreślił, że są to podstawowe warunki, których kumulatywne wystąpienie jest niezbędne dla posiadania przez daną osobę statusu bezrobotnego. Dodał, że przepis powyższy (w pkt 2 lit. a - k), formułuje również inne przesłanki stanowiące podstawę przyznania statusu bezrobotnego. Jednakże niespełnienie choćby jednego z warunków, skutkuje odmową uznania za osobę bezrobotną. Następnie wskazał, że za inną pracę zarobkową uważa się - zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy - wykonywanie pracy na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych. Ponadto według art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Odnosząc się do twierdzeń zawartych w odwołaniu, Wojewoda [...] podniósł, że zarówno zaświadczenie przedstawiciela pracodawcy z 27.11.2013 r., tj. przedsiębiorstwa A jak i pismo Kierownika Działu Ewidencji Świadczeniobiorców i Europejskiej KUZ NFZ OW/[...] z dnia [...] wskazują, że K. K. w okresie od 1 do 9 lipca 2011 r. świadczyła pracę i była związana umową zlecenia oraz umową o dzieło z przedsiębiorstwem A w Z.. Dodał, że również sama odwołująca nie tylko nie zaprzeczyła, lecz przyznała, iż przed dniem 9.07.2011 r. wykonywała pracę zarobkową. W podsumowaniu organ wskazał, że brak jest podstaw do zmiany decyzji organu I instancji z dnia [...] Podkreślił, że z uwagi na okoliczność, iż w/w wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenia i umowy o dzieło od dnia 1.07.2011 r. - z dniem tym przestała spełniać warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wobec tego pozbawienie jej statusu osoby bezrobotnej z dniem 1.07.2011 r. było w pełni uzasadnione i zgodne z obowiązującymi przepisami. W skardze wniesionej od powyższej decyzji, K. K. podniosła zarzut naruszenia przez organ prawa materialnego – tj. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, poprzez niezasadne przyjęcie, iż skarżąca utraciła status bezrobotnego na tej podstawie, iż podjęła dorywczą krótkotrwałą pracę na podstawie umowy zlecenia, przynoszącą niewielki dochód, nieokreślony precyzyjnie umową, które to zatrudnienie nie zmieniło w żaden sposób warunków materialnych skarżącej. Zarzuciła również naruszenie przez organ art. 33 ust. 4 cytowanej ustawy, poprzez brak uwzględnienia faktu zaniechania pouczenia skarżącej o konsekwencjach wynikających z ograniczeń nałożonych ustawą w sytuacji, gdy podjęcie dorywczego, krótkotrwałego zajęcia przynoszącego dochód w wysokości 278.73 złotych netto, nie jest oczywiście związane z utratą uprawnień jako bezrobotnego w rozumieniu ustawy. Skarżąca podniosła również zarzut naruszenia art. 5 k.c., tj. rażącego naruszenia zasad współżycia społecznego poprzez nieuwzględnienie sytuacji skarżącej w przypadku utraty przez nią statusu osoby bezrobotnej, gdy ma ona na utrzymaniu małoletnią córkę w wieku 10 lat z orzeczeniem o niepełnosprawności, na której koszty leczenia miesięcznie zobowiązana jest przeznaczyć kwotę ok. 100 zł oraz pozostałych okoliczności sprawy - iż jest samotną matką, a choroba córki uniemożliwia jej podjęcie stałej pracy. Ponadto zarzuciła naruszenie przez organ prawa procesowego - art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na pominięciu faktu rzeczywiście osiągniętego przez skarżącą dochodu w wysokości 278,73 zł netto, co w konsekwencji nie pozwala na zakwalifikowanie działalności wykonywanej przez skarżącą jako "innej pracy zarobkowej" na zasadach określonych w ustawie oraz przyjęcie, iż wykonywała ona inną pracę zarobkową na podstawie umowy o dzieło, co nigdy nie miało miejsca. Podniosła również zarzut naruszenia art. 107 § 1 i 3 kpa w zw. z art. 140 kpa, polegającego na wadliwym uzasadnieniu prawnym zaskarżonej decyzji, poprzez wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem nietrafnie wskazanych przepisów prawa w postaci art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy, podczas gdy z okoliczności niniejszej sprawy wynika, iż ten przepis nie ma zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym. Ponadto zarzuciła naruszenie prawa procesowego - art. 7 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, na skutek prowadzenia postępowania w sposób niezgodny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, co doprowadziło do naruszenia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela poprzez orzeczenie o utracie przez skarżącą statusu bezrobotnego w okolicznościach niniejszej sprawy. Wskazując na powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie od organu administracji zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżąca wnosiła i wywodziła jak w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd stwierdził, że przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania ani też prawa materialnego, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 lipca 2011 r. z powodu podjęcia przez nią zatrudnienia. Podkreślenia zatem wymagało, że według art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.), za bezrobotnego uznaje się osobę, która – poza spełnieniem innych warunków wymienionych w tym przepisie – przede wszystkim jest osobą niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej. W przedmiotowej sprawie organ ustalił, że od dnia 1.07.2011 r. skarżąca wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenia i umowy o dzieło, a wobec tego z dniem tym przestała spełniać warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ustalenia organu w powyższym zakresie, są zgodne z treścią zaświadczenia przedsiębiorstwa A z 27.11.2013 r., zawartego na karcie 46 akt administracyjnych, według którego skarżąca świadczyła usługi na podstawie umowy zlecenia i umowy o dzieło w A od 1 lipca 2011 r. do 9 lipca 2011 r. Ponadto z treści pisma Kierownika Działu Ewidencji Świadczeniobiorców i Europejskiej KUZ NFZ OW/[...] z dnia 25.09.2013 r. wynika, że K. K. w okresie od 1 do 9 lipca 2011 r. była zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia. W związku z treścią wymienionych dokumentów, bezpodstawne były zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowych ustaleń organu co do powyższych okoliczności. Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut naruszenia przez organ, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż zgodnie z ich treścią - w ustalonych w sprawie okolicznościach – organ był zobowiązany do pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej. Podkreślenia przy tym wymagało, że wbrew zarzutom skargi, organ nie miał możliwości uwzględnienia takich okoliczności, jak to, że skarżąca podjęła dorywczą krótkotrwałą pracę na podstawie umowy zlecenia, przynoszącą niewielki dochód, nieokreślony precyzyjnie umową, które to zatrudnienie nie zmieniło w żaden sposób jej warunków materialnych. Podobnie – nie mógł zostać uwzględniony zarzut dotyczący naruszenia w tej sprawie zasad współżycia społecznego poprzez nieuwzględnienie sytuacji skarżącej w przypadku utraty przez nią statusu osoby bezrobotnej, gdy ma ona na utrzymaniu małoletnią, niepełnosprawną córkę, ponosi znaczne koszty leczenia dziecka i nie może podjąć zatrudnienia. Podkreślenia bowiem wymagało, że decyzja wydana w przedmiotowej sprawie, nie ma charakteru uznaniowego, a wobec tego – w razie wystąpienia przesłanek określonych w przepisach, które zostały przytoczone w zaskarżonej decyzji, organ jest zobligowany do pozbawienia osoby, statusu bezrobotnego, bez względu na to, jakie skutki wiążą się z utratą tego statusu. Ponadto wbrew błędnemu przekonaniu, zawartemu w skardze, prawidłowe było przytoczenie w zaskarżonej decyzji, art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż przepis ten określa, że za inną pracę zarobkową – uważa się – wykonywanie pracy, m. in. na podstawie umowy zlecenia i umowy o dzieło. W zakresie pozostałych twierdzeń skargi podnieść należało, że skarżąca swoim podpisem, złożonym w dniu 1.04.2009 r. pod Informacją dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy oraz Oświadczeniem w karcie rejestracyjnej bezrobotnego i Oświadczeniem I, potwierdziła zapoznanie się z ich zapisami i jednocześnie zobowiązała się do przestrzegania uregulowań, o których w nich mowa. Wobec tego – wbrew zarzutom skargi - rejestrując się w PUP, została ona szczegółowo poinformowana o przesłankach posiadania statusu osoby bezrobotnej oraz o przesłankach utraty statusu osoby bezrobotnej. Ponadto – jak wynika z akt administracyjnych - skarżąca potwierdziła otrzymanie jednego egzemplarza Informacji dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy, zawierającej wszelkie niezbędne dla osoby bezrobotnej informacje i pouczenia. W wyniku przeprowadzenia kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, uznać zatem należało, że brak jest podstaw do stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym zarówno przez organ odwoławczy, jak i przez organ pierwszej instancji. W niniejszej sprawie nie zostały naruszone – wymienione w skardze - przepisy prawa materialnego, ani też przepisy postępowania administracyjnego. Ustalenia będące podstawą rozstrzygnięcia, zostały dokonane na podstawie trafnej analizy dowodów. Ponadto prawidłowa była ocena prawna odniesiona do stwierdzonego w sprawie stanu faktycznego. Wobec wyżej wskazanych okoliczności, podjęte w sprawie rozstrzygnięcia uznać należało za prawidłowe. Z uwagi na to, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, zgodnie zatem z art. 151 P.p.s.a., podlegała ona oddaleniu.