IV SA/Gl 405/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie spraw studentów oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 2 ustawy z dnia 14 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) oraz art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. cyt. dalej jako k.p.a.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło postanowienie Starosty Powiatu W. z dnia [...] w sprawie przekazania pisma do Wojewody Ś. w związku z odmową przyznania stypendium studenckiego A.P. i umorzyło postępowanie w tej sprawie. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności nawiązano do okoliczności faktycznych sprawy. W tych zaś ramach wskazano, że A.P. ubiegała się o stypendium studenckie, na zasadach określonych w uchwale Rady Powiatu W. z dnia [...]. Pismem z dnia [...] Starosta W. poinformował ją o odmowie przyznania jej tego stypendium, na co w/wym. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga została skierowana bezpośrednio do tegoż Sądu zatem Sąd ten jej skargę odrzucił. Dalej wskazano, iż nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Starosty W. w sprawie stypendium, pismem z dnia [...] A.P. zaskarżyła tę odmowę do Wojewody Ś., za pośrednictwem "Starostwa Powiatowego w W.". Pismo to z nieznanych przyczyn zostało potraktowane jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, stąd Zarząd Powiatu W. przekazał je Sądowi, udzielając jednocześnie odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia [...] zwrócił pismo A.P. wraz z aktami sprawy Staroście W., podnosząc, że pismo skarżącej nie jest adresowane do Sądu. Następnie podniesiono, iż Starosta W. postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał przedmiotowe pismo do Wojewody Ś, który z kolei pismem z dnia [...] zwrócił się do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o stwierdzenie nieważności tego postanowienia, jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. Na tej podstawie postanowieniem z dnia [...] syg. [...], wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tego postanowienia. W trakcie tego postępowania do Kolegium wpłynęło także zażalenie A.P. na postanowienie Starosty W. z dnia [...]. W tej sytuacji uznano że sprawę spornego postanowienia należy rozstrzygnąć w trybie postępowania zwyczajnego, poprzez rozpoznanie zażalenia. Rozpoznając zażalenie Kolegium stwierdziło, że w trybie art. 65 k.p.a. mogą być przekazywane wyłącznie takie sprawy (wnioski, podania itp.), które są załatwiane w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia, w oparciu o przepisy procesowe zawarte w k.p.a. lub w przepisach szczególnych. Tymczasem w omawianym przypadku w tym trybie przekazano Wojewodzie Ś. pismo w sprawie, która nie podlega rozstrzygnięciu w drodze aktu administracyjnego. Ponadto Kolegium wskazało na fakt przekazania (w formie postanowienia) Wojewodzie Ś. pisma, które i tak do tego organu było adresowane. Uznano, iż w tej sytuacji wydanie postanowienia było zbędne, bowiem pismo A.P. należało przesłać Wojewodzie Ś. - jako adresatowi tego pisma - w formie zwykłego listy przekazującego. Zaakcentowano, iż fakt ten podniesiony został w zażaleniu. Postanowienie to zaskarżyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach A.P. wnosząc o wypłacenie jej zaległego stypendium wraz z ustawowymi odsetkami. Skarżąca za niezrozumiałe uznała rozstrzygnięcie Kolegium w sytuacji, gdy Wojewoda Ś. stwierdził, iż postanowienie Starosty W. było wydane z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji organ podniósł, iż nie rozstrzygał sprawy pod względem merytorycznym ale wyłącznie pod względem procesowym. Zaznaczył, że Starosta nie wydał decyzji ale poinformował wnioskodawczynię, że nie może rozpoznać sprawy przyznania stypendium ze względu na braki formalne jej wniosku. Zdaniem Kolegium bez względu na to czy sprawa przyznania stypendium załatwiana jest w trybie k.p.a. czy też nie, w sprawie nie doszło do merytorycznego jej rozpoznania z powodu braków formalnych wniosku. Natomiast, zdaniem organu, pismo A.P. z dnia [...] należało potraktować jako zwykłą skargę adresowaną do Wojewody i przekazać ją adresatowi w formie pisma przekazującego, a nie w formie postanowienia, co Kolegium uznało za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.,) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji lub postanowienia – art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy art. 134 § 1 tej ustawy sąd dokonuje również z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. Przeprowadzając w oparciu o powyższe uregulowania ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że nie narusza ono przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, choć nie wszystkie poglądy wyrażone w jego uzasadnieniu należało zaakceptować. Przede wszystkim w pierwszej kolejności przyjdzie wskazać, że zgodnie z art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie. Przepis ten nakłada zatem obowiązek kontroli właściwości do rozstrzygania danej sprawy administracyjnej na organ, do którego pismo zostało wniesione, a więc do którego zostało ono skierowane celem jego rozpatrzenia. Wskazany przepis stanowi bowiem realizację zasady wyrażonej w 19 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej są zobowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości miejscowej i rzeczowej. Z analizy wskazanego przepisu art. 65 § 1 k.p.a. wynika, że tylko organ do którego podanie (pismo) skierowano bada czy dysponuje zdolnością prawną, a zatem czy jest właściwy do załatwienia sprawy stanowiącej jego przedmiot. Negatywny wynik badania swojej właściwości skutkuje bądź przekazaniem w formie postanowienia sprawy organowi właściwemu (art. 65 § 1 k.p.a.) bądź zwrócenie podania wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem (art 66 § 2 k.p.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy przyjdzie wskazać, iż z pisma A.P. z dnia [...] bezspornie wynika, że zostało ono skierowane do Wojewody Ś. W piśmie tym skarżąca jednoznacznie oznaczyła organ, do którego je kierowała celem jego rozpatrzenia. W tej sytuacji Starosta W., za pośrednictwem którego pismo to zostało wniesione, nie miał podstaw do wydania postanowienia w oparciu o art. 65 § 1 k.p.a., bowiem konieczność przekazania przedmiotowego pisma Wojewodzie Ś. wynikała z samego faktu jego skierowania do tego organu. Zatem słusznie wskazało Kolegium, że wydanie postanowienia w tej sytuacji przez Starostę W. było zbędne, gdyż pismo to należało przesłać wprost do organu, do którego było adresowane, a więc do Wojewody Ś. Dopiero ten organ będzie zobowiązany do badania swojej właściwości w sprawie stanowiącej przedmiot tego pisma. W tej sytuacji Kolegium prawidłowo uchyliło postanowienie Starosty z dnia [...] i umorzyło postępowanie w tej sprawie jako bezprzedmiotowe. Powyższe oznacza, że Starosta W. w następstwie postanowienia Kolegium powinien przekazać pismo skarżącej z dnia [...] Wojewodzie Ś. Tylko ten organ, do którego pismo to zostało skierowane będzie uprawniony do podjęcia działań zmierzających do załatwienia określonej w nim sprawy, bądź do jej przekazania organowi właściwemu (art. 65 § 1 k.p.a.), bądź też do zwrócenia pisma w trybie art. 66 § 2 k.p.a. Przy czym organ ten powinien jednoznacznie ustalić i rozważyć przedmiot żądania, a następnie podjąć stosownie do jego wyniku działania. Wobec powyższego rozważania Kolegium w kwestii, czy pismo skarżącej podlega rozstrzygnięciu w drodze aktu administracyjnego, a tym samym czy w ogóle w sprawie ma zastosowanie art. 65 k.p.a., bądź też czy pismo to jest "zwykłą skargą" skierowaną do Wojewody, jako przedwczesne nie znajdują uzasadnienia. Nadto na marginesie przedstawionych rozważań przyjdzie zauważyć, że Sąd nie był uprawniony do wypowiedzenia się w kwestiach merytorycznych dotyczących stypendium, a które zostały przez stronę skarżącą zasygnalizowane w treści skargi. Sąd bowiem badał wyłącznie prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia o charakterze formalnym. Mając powyższe względy, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, z mocy art. 151 Prawa postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.