IV SA/Gl 405/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W piśmie z dnia 24 marca 2015 r. S. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 30 kwietnia 2015 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 8 czerwca 2015 r. oświadczyła, że nie posiada pełnomocnika do doręczeń w Polsce oraz wniosła o doręczanie jej korespondencji sądowej na jej adres w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku zgodnie z regulacją art. 299 § 2 P.p.s.a. sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie, pomimo skutecznego wezwania skarżącej do wykonania wyżej wskazanego obowiązku, skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie wyznaczonym przez Sąd, który upłynął bezskutecznie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 299 § 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.