IV SA/Gl 406/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji I. M. pismem z dnia 18 marca 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do stypendium. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został niczym uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., I OSK 916/10 (dostępnym w internecie poprzez Centralną Bazę Orzeczeń i Informacji o Sprawach), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Samo sformułowanie wniosku, bez wykazania jego przesłanek nie jest w tym zakresie wystarczające. Również wymaga podkreślenia, że to na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę wniosku. Zdaniem Sądu skarżąca w żadnym stopniu nie wykazała możliwości wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponadto Sąd nie znalazł podstaw przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji, które pozwoliłyby na działanie z urzędu. W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało sprawę rozstrzygnąć, na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. jak w sentencji.