IV SA/Gl 409/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-07-22

Skład orzekający: Beata Kalaga - Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może odrzucić skargę z powodu braku pełnomocnictwa procesowego, gdy pełnomocnik złożył jedynie pełnomocnictwo do zarządu majątkiem i wniósł o przedłużenie terminu na jego uzupełnienie?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ pełnomocnik nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądem administracyjnym, mimo wezwania. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi, wynikający z art. 37 i 46 § 3 PPSA, jest terminem ustawowym, nieprzekraczalnym i niepodlegającym przedłużeniu, w przeciwieństwie do terminów sądowych. Pełnomocnictwo do zarządu majątkiem nie uprawniało do reprezentacji przed sądem.
Stan faktyczny
Pełnomocnik K. O. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. dotyczącą zasiłku rodzinnego. Pełnomocnik przedłożył jedynie notarialne pełnomocnictwo do zarządu majątkiem, które nie obejmowało reprezentacji przed sądem administracyjnym. Sąd wezwał pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa procesowego pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik poinformował o niemożności uzyskania pełnomocnictwa procesowego z powodu pobytu mocodawcy za granicą i wniósł o przedłużenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. L. O. działający w imieniu K. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego. W aktach administracyjnych znajdowało się jedynie notarialne pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą L. O., którego zakres nie obejmował reprezentowania jej przed sądem administracyjnym, a nawet prowadzenia spraw administracyjnych (k. 1 akt administracyjnych). W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 czerwca 2010 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. L. O. w odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] r. poinformował, że uzyskanie pełnomocnictwa procesowego od K. O. jest obecnie niemożliwe z uwagi na jej stały pobyt w Wielkiej Brytanii. Pełnomocnik oświadczył, iż w dniu [...] r. skarżąca przyjedzie do kraju na wakacje, co umożliwi wykonanie zarządzenia Sądu. Tym samym złożono wniosek o zmianę terminu dostarczenia pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Z art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika obowiązek przy pierwszej czynności procesowej dołączenia przez pełnomocnika do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy. Z tego obowiązku nie zwalnia pełnomocnika złożenie pełnomocnictwa do akt innego postępowania, np. administracyjnego. Za tym stwierdzeniem przemawia również treść art. 46 § 3 p.p.s.a., który stanowi, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Sąd, który stwierdzi brak formalny skargi w postaci dołączonego do akt pełnomocnictwa winien wezwać pełnomocnika do jego uzupełnienia, tak jak to prawidłowo miało miejsce w niniejszej sprawie. Należały również podnieść, iż pełnomocnictwo notarialne znajdujące się w aktach administracyjnych swoim zakresem nie obejmowało prowadzenia ani spraw sądowych ani administracyjnych skarżącej. Pełnomocnictwo dotyczyło przede wszystkim zarządu jej majątkiem pozostawionym w kraju. Ostatecznie przyjdzie zauważyć, że Sąd nie mógł przedłużyć wyznaczonego 7 dniowego terminu do dostarczenia wymaganego pełnomocnictwa. Termin, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, nieprzekraczalnym i nie podlegającym przedłużeniu. Natomiast stosownie do art. 84 p.p.s.a. przedłużeniu podlegają wyłącznie terminy sądowe, czyli takie, których czas trwania pozostaje w dyspozycji sędziego i może być ustalony w sposób niemal dowolny. W rezultacie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło