IV SA/Gl 41/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 grudnia 2015 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona w dniu 9 lutego 2016 r. W zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 16 lutego 2016 r., wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie termin uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 16 lutego 2016 r. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.