IV SA/Gl 413/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka, , , po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnego świadczenia p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M.L. wynagrodzenie w kwocie [...] zł. ([...]), w tym podatek VAT w kwocie [...] zł. ([...]), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 413/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - po rozpoznaniu sprawy ze skargi P.G. na decyzję Wojewody [...]z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie zwrotu nienależnego świadczenia - skargę oddalił. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach ustanowił dla P.G. adwokata z urzędu. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. L. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 24 marca 2011 r. pełnomocnik upoważniony do zastępowania adwokata M.L. wniósł o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy świadczonej z urzędu, które nie zostały dotychczas w żadnej części zapłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zostały zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem, które w § 2 ust. 1 przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pełnomocnika w przyczy-nienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 cytowanego rozporządzenia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Nadto, po myśli § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z regulacją § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b powołanego przepisu, wynosi [...] zł. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, przyznał adwokatowi M.L. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości [...] zł, podwyższone o 22% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę [...] zł, a zatem łącznie [...] zł.