IV SA/Gl 413/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie stypendium z tytułu odbycia stażu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu; W treści skargi A.C. wniósł o ustanowienie pełnomocnika. Następnie, w dniu 14 czerwca 2016 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzował, iż żąda ustanowienia radcy prawnego, a nadto zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca powołał się na trudną sytuację materialną i bardzo poważne problemy zdrowotne. Równocześnie oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z renty wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym, w kwocie netto 596 zł. W tym miejscu podkreślił, iż w związku z koniecznością ponoszenia bardzo znacznych kosztów leczenia korzysta z pomocy fundacji udzielających wsparcia finansowego osobom chorym. Do wniosku dołączone zostały między innymi: orzeczenie kwalifikujące skarżącego do znacznego stopnia niepełnosprawności na stałe, dokumentacja medyczna potwierdzająca liczne schorzenia, na które się uskarża, szereg dokumentów obrazujących obciążające go koszty leczenia oraz zaświadczenie Fundacji potwierdzające, iż organizacja ta gromadzi na przedmiotowy cel środki pieniężne na przypisanym do niego subkoncie. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi A.C. jest postanowienie wydane w sprawie dotyczącej stypendium przysługującego osobie bezrobotnej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że wyżej wymieniony jest w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 17 czerwca 2016 r. - karta nr 43 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku A.C. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, iż po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego oraz z nadesłanych przezeń dokumentów źródłowych wynika, iż jest on osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, niezdolną do samodzielnej egzystencji, uskarżającą się na liczne poważne schorzenia, obciążoną bardzo znacznymi kosztami leczenia i korzystającą w związku z tym ze wsparcia odpowiednich fundacji. Dodatkowo uwzględniono ustalenia, poczynione w zakresie innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy o sygn. akt IV SAB/Gl 132/15, gdzie A.C. również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy (wniosek ten uwzględniono postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r.). Także w zakresie tamtej sprawy skarżący wykazał w sposób bezsporny swą trudną sytuację materialną i życiową, potwierdzając przy tym fakt, iż utrzymuje się z renty wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym oraz ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej (dodatek mieszkaniowy i dodatek energetyczny). Brak jest natomiast przesłanek, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja ta mogła ulec w międzyczasie poprawie. Mając na względzie wszystkie zaprezentowane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem fachowego pełnomocnika w sprawie przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.