IV SA/Gl 414/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnego świadczenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu [...]r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga B.S. na sprecyzowaną powyżej decyzję Prezydenta Miasta C., w której orzeczono o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w wysokości [...] zł. W skardze tej skarżąca podniosła, że decyzję wydano z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności art. 28 ust.1 i ust.2 pkt. 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który w jej sprawie nie mógł mieć zastosowania. Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, iż skarżąca – mimo pouczenia - nie wniosła do Wojewody Ś. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r., a zwróciła się jedynie z wnioskiem do tego organu o umorzenie w całości nienależnie pobranego świadczenia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednakże zakres tej kontroli został przez prawodawcę ograniczony m.in. treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Konsekwencją powołanych wyżej przepisów jest dopuszczalność zaskarżania decyzji administracyjnych, które jako ostateczne kończą postępowanie w sprawie, a więc od decyzji, od których stronie nie przysługuje żaden środek ich zaskarżenia (taki, jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Z reguły są to decyzje wydane przez organy drugiej instancji. Wobec powyższego, od decyzji organu pierwszej instancji (np. prezydenta) skarga nie przysługuje, bowiem decyzja ta może być zaskarżona odwołaniem do organu, jakim jest w tej sprawie Wojewoda Ś. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie złożyła odwołania od decyzji organu pierwszej instancji do Wojewody Ś., zatem nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, o których stanowi art. 52§1 cyt. ustawy. Skarga została zatem złożona na decyzję nieostateczną, co w świetle powołanych wyżej przepisów, czyni ją niedopuszczalną. W związku z powyższym, na podstawie art. 58§ 1 pkt.6 i §3 oraz art. 52§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.