IV SA/Gl 415/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę M. K. pismem nadanym w dniu [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej za pośrednictwem poczty w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji znajdującego się w aktach administracyjnych. M. K. nie wystąpiła natomiast z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej wniesienie po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie skarżącej do rąk jej matki B. K. w dniu 23 kwietnia 2010 r. W związku z tym termin do złożenia skargi upłynął w dniu 24 maja 2010 r. , skarga natomiast została nadana za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego w dniu 28 maja 2010 r., czyli cztery dni po terminie. Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej złożenia. Nie bez znaczenia dla oceny niniejszej sprawy ma też okoliczność, iż w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył stronę skarżącą o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na co wskazuje pouczenie zawarte na ostatniej stronie decyzji. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.