IV SA/Gl 415/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie zwrotu nienależnego świadczenia postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 22 kwietnia 2016 r. M. O. wniosła za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy w Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę. Skarga ta została nadana z organu I instancji do organu II instancji w dniu 26 kwietnia 2016 r. Ponieważ wskazana przez skarżącą jako przedmiot skargi decyzja Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nie dotyczyła zwrotu świadczenia z tytułu nienależnie pobranego stypendium, skarżąca została wezwana o wskazanie, czy przedmiotem jej skargi jest decyzja organu I instancji z dnia [...] r. znak [...] zobowiązująca do zwrotu nienależnie pobranego stypendium, czy też decyzja Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] r., w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest decyzja z [...] r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca M. O. w piśmie z dnia 3 czerwca 2016 r. oświadczyła, że przedmiotem skargi jest decyzja I instancji z dnia [...]r. znak [...]. Powyższe pismo skarżącej zostało przesłane organowi I instancji 20 czerwca z zobowiązaniem do nadesłania odpowiedzi na skargę w terminie 14 dni. W odpowiedzi na skargę z dnia 29 czerwca 2016 r. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Z. działający w imieniu Prezydenta Miasta Z. omówił działania organów administracji publicznej od momentu wniesienia przedmiotowej skargi do urzędu. Wskazał, że w sprawie nie zaszły nowe okoliczności i stanowisko organu nie uległo zmianie. Organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko, wyrażone w ostatecznej w administracyjnym toku instancji decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 , dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć jedynie na decyzję, która wydana została w wyniku odwołania złożonego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem na decyzję organu drugiej instancji. W niniejszej sprawie M. O. przedmiotem skargi uczyniła decyzję Prezydenta Miasta Z. Od decyzji tej przysługiwał środek odwoławczy w postaci odwołania do Wojewody [...] za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Z. Z akt administracyjnych wynika, że strona z takim odwołaniem wystąpiła, jednakże w piśmie z dnia 3 czerwca 2016 r., skarżąca jednoznacznie wskazała, że wnosi skargę na decyzję organu I instancji, podając jej datę oraz numer. Wniesienie skargi do sądu na decyzję organu I instancji wydaną w postępowaniu administracyjnym nie jest dopuszczalne. W postępowaniu tym obowiązuje bowiem zasada dwuinstancyjności i chociaż w sprawie orzekał organ II instancji strona skarżąca precyzyjnie określiła, że nie zgadza się z decyzją I instancji. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1- 5 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.