IV SA/Gl 416/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek A.K. o przyznanie prawa pomocy Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządzeniem 6 sierpnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Gl 416/09 pozostawił wniosek A.K. bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia wskazał, że skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym druku. Sprzeciw w stosunku do tego zarządzenia zgłosiła skarżąca. W sprzeciwie tym nie odniosła się do zagadnień związanych z przyznaniem prawa pomocy, lecz poruszyła kwestie o charakterze merytorycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do postanowień art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na fakt, że po myśli art. 252 § 2 wyżej wymienionej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na formularzu według ustalonego wzoru, a zgodnie z treścią art. 257 tej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku urzędowego formularza. W tej sytuacji stosownie do postanowień przywoływanego powyżej art. 257 zachodzi przesłanka pozostawienia wniosku skarżącej bez rozpoznania. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. su.