IV SA/Gl 416/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w S. w przedmiocie zasądzenia zadośćuczynienia postanawia: odrzucić skargę 2 Pismem z dnia 12 marca 2012 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której zawarł również żądanie zasądzenia na jego rzecz od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż sprawa nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. (sygn. akt IV SO/Gl 11/13) odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy (k. 27). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skarżącego, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. J. M. w skardze domagał się zasądzenia od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Sprawy o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę są sprawami cywilnymi w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), do których rozpoznania właściwe są sądy powszechne. Należało zatem uznać, że tak oznaczony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.), co czyni skargę niedopuszczalną. Po myśli art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy) W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę, ----------------------- 2