IV SA/Gl 422/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r.. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Ż. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę H. Ż. w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 21 kwietnia 2010 r. roku wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez podanie daty, w której ustała przyczyna uchybienia temu terminowi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca nie zadośćuczyniła wezwaniu, gdyż nie podała daty w której ustała przeszkoda do złożenia skargi, z tych względów zarządzeniem z dnia 19 maja 2010 r. pozostawiono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz.1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten w niniejszej sprawie nie został zachowany. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych dowodu doręczenia, zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w dniu 27 kwietnia 2009 r., skarga zaś została złożona w dniu 17 czerwca 2009 r., a zatem po terminie, który upływał z dniem 27 maja 2009 r. i nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującej skardze i terminie jej wniesienia do sądu administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy skarga, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu bez merytorycznego rozpoznania, na zasadzie art.58 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy.