IV SA/Gl 422/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyłączenia składu orzekającego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 1 czerwca 2015 r. odrzucił skargę M.D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyłączenia składu orzekającego Skarżący pismem z dnia [...] wniósł o wyznaczenie radcy prawnego w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej postanowienia. Oświadczył, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika, bowiem otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł. Do pisma skarżący dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podniósł, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i zamieszkuje w lokalu o powierzchni [...] m2. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Korzysta z bezpłatnych posiłków fundowanych przez organizacje charytatywne, oprócz zasiłku pielęgnacyjnego otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości ok. [...] zł.. Wnioskodawca oświadczył, że uiszcza z opłatę z prąd w wysokości [...] zł co drugi miesiąc. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie M.D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z regulacją z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 270 z późn. zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazany przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi regulację wyjątkową w stosunku do ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego, wyrażonej w art. 199 P.p.s.a. Instytucja prawa pomocy ma natomiast na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które ze względu na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Oznacza to, że przyznanie prawa pomocy ma bardzo ograniczony zakres stosowania i może mieć miejsce tylko w wyjątkowych sytuacjach. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Sytuacja finansowa skarżącego jest trudna i nie posiada on środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.