IV SA/Gl 426/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-07-11

Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Walentek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w Domu Pomocy Społecznej, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącego?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji ustalającej odpłatność za pobyt w Domu Pomocy Społecznej zostało wstrzymane, ponieważ skarżący wykazał, że jego sytuacja materialna jest trudna, a dochody ledwo wystarczają na pokrycie bieżących kosztów utrzymania. Potencjalna egzekucja znacznej należności mogłaby doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta ustalającą miesięczną opłatę za pobyt jego ojca w Domu Pomocy Społecznej. Następnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując na swoją trudną sytuację materialną i otrzymane upomnienie dotyczące zapłaty znacznej kwoty.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie decyzji. Pismem z dnia 18 kwietnia 2016 r. P.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...], którą ustalono miesięczną opłatę za pobyt ojca – C.N. w Domu Pomocy Społecznej w miejscowości R. od 1 kwietnia 2015 r. do 30 września 2015 r. w wysokości 182,10 zł miesięcznie i od 1 października 2015 r. w kwocie 387,92 zł miesięcznie. Pismem z dnia 2 czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 28 maja 2016 r. otrzymał z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. upomnienie dotyczące zapłaty kwoty 4.207,56 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem skierowania sprawy do postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie oświadczył, że otrzymywany przez niego dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę, ledwo wystarcza na pokrycie kosztów jego utrzymania a egzekucja powyższej kwoty pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał na swoją trudną sytuację materialną, którą opisał w skardze przedstawiając w niej wydatki gospodarstwa domowego jakie samodzielnie prowadzi. Oświadczył, że otrzymywany przez niego dochód z tytułu wynagrodzenia zaledwie wystarcza na pokrycie kosztów jego bieżącego utrzymania. Zdaniem Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która, mając na uwadze możliwości skarżącego, jest znaczna. Potencjalna egzekucja tej należności w sytuacji materialnej skarżącego mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło