IV SA/Gl 428/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędzia WSA Renata Siudyka Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. sprawy ze skargi T.S. na pismo [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku aplikacyjnego 1) stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do rozpatrzenia [...] Centrum Przedsiębiorczości w C.; 2) zasądza od wymienionego organu na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. T. S. i D. J., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.P.U.H. A spółka cywilna z siedzibą w D. ul. [...] (dalej: skarżący lub wnioskodawcy) złożyli w dniu [...]r. w [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], w ramach Programu Operacyjnego Województwa [...]. na lata 2014-2020 pn. "Zastosowanie innowacyjnych rozwiązań technologicznych poprzez rozbudowę parku maszynowego firmy A". Pismem z dnia [...]r., nr [...], wnioskodawcy zostali poinformowani, że złożony przez nich wniosek nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej z powodu niespełnienia formalnych kryteriów wyboru projektów stanowiących załącznik nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]. na lata 2014-2020. Wspomniane kryterium miało zerojedynkowy charakter i nie podlegało uzupełnieniom, ale wymagało deklaracji realizacji projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi - w przypadku pomocy przyznanej na zasadniczą zmianę procesu produkcji - koszty kwalifikowane musiały przekraczać koszty amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych. Zgodnie z informacją przedstawioną we wniosku o dofinansowanie projekt stanowił zasadniczą zmianę procesu produkcji, natomiast koszty kwalifikowane nie przekraczały kosztów amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji, na co wskazuje odpowiedź "NIE" w zapytaniu o spełnienie opisanego warunku. Dodatkowo, koszty kwalifikowalne nie przekraczają kosztów amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych, w związku z tym, że jest to warunek obligatoryjny, bez spełnienia którego nie można udzielić wsparcia stanowiącego Regionalną Pomoc Inwestycyjną, projekt w powyższym zakresie również został oceniony negatywnie bez możliwości jego uzupełnienia/poprawienia. Pismem z dnia [...] r. wnioskodawcy wnieśli protest od negatywnej oceny formalnej wniosku. Przyznali, że w pkt B.13.3 wniosku pomyłkowo zaznaczono dwukrotnie odpowiedź "NIE". A więc, że koszty kwalifikowane przekraczają o co najmniej 200% wartość księgową ponownie wykorzystanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac oraz koszty kwalifikowalne przekraczają koszty amortyzacji aktywów związanej z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych. Jednak zgodnie ze stanem faktycznym koszty kwalifikowalne projektu spełniają powyższe warunki, a wpis we wniosku wskazuje na oczywistą omyłkę podczas jego wypełniania i to wyłącznie w zaznaczeniu odpowiedzi. Z tego powodu wnieśli o umożliwienie uzupełnienia przedmiotowych informacji w formie załączników lub opisów oraz o przekazanie wniosku o dofinansowanie do dalszej oceny. Zaskarżonym pismem z dnia [...] r., nr [...], Zastępca Dyrektora [...] Centrum Przedsiębiorczości poinformował skarżących, że wniesiony protest został pozostawiony bez rozpatrzenia jako złożony w sposób sprzeczny z pouczeniem, tj. nie zawierał kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem takiego stanowiska. Podkreślił jednocześnie, że wnioskodawcy zaakceptowali Regulamin naboru, a więc zobowiązali się do złożenia ewentualnego protestu zgodnie z zasadami obowiązującymi w jego ramach, dotyczących procedury odwoławczej. W proteście przedstawiono stanowisko wnioskodawcy w kwestii dokonanej oceny bez wyszczególniania kryterium, z którego oceną się nie zgadzali oraz bez jego uzasadnienia. Z tego też powodu protest nie podlegał rozpatrzeniu. Pismem z dnia [...] r. jeden wnioskodawca (T. S.) wniósł skargę na czynność Dyrektora [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. w postaci pozostawienia bez rozpatrzenia protestu dotyczącego negatywnej oceny formalnej złożonego wniosku o dofinansowanie projektu nr [...], w ramach Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 pn. "Zastosowanie innowacyjnych rozwiązań technologicznych poprzez rozbudowę parku maszynowego firmy A". Podniósł, że w treści protestu wskazał kryterium wyboru projektu i zawarł stosowne uzasadnienie, a protest dotyczył jednego tylko punktu wniosku, tj. B.13.3. Informacje niezbędne do oceny spełnienia warunków, określonych w art. 14 pkt 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, nie są możliwe do zidentyfikowania w pozostałych punktach wniosku oraz w załącznikach do wniosku. Organ nie powinien obarczać odpowiedzialnością wnioskodawcy za wzór wniosku o dofinansowanie i przerzucać odpowiedzialności za brak możliwości porównania informacji w pozostałych punktach wniosku, którego konstrukcja nie określa konieczności uzupełnienia przedmiotowych informacji w formie załączników czy opisów. Akcentował, że samo nieprawidłowe oznaczenie pola TAK/NIE we wniosku nie powinno mieć wpływu na formalną ocenę projektu, ponieważ warunek spełnienia kryterium wyboru w niniejszej sprawie został spełniony. Natomiast nie został jedynie prawidłowo wskazany, a także spełnienie warunku zostało udokumentowane załączonymi do protestu dokumentami. Pismem z dnia [...] r., organ wniósł odpowiedź na skargę, postulując o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Szeroko omówił prawne uwarunkowania ogłoszonego konkursu, w szczególności treść jego regulaminu oraz pięć kryteriów formalnych. Jednym z tych kryteriów jest wskazana wyżej deklaracja przez wnioskodawcę realizacji projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi. Odnosząc się do twierdzeń skargi organ wskazał, że w proteście nie zostało wskazane żadne kryterium wyboru projektu, z którym skarżący się nie zgadza. Organ jednocześnie uznał za niedopuszczalne jakikolwiek domniemywanie w ramach jakiego rodzaju kryterium wniesiony protest dotyczy, nawet jeśli negatywna ocena projektu dokonana została ze względu na jedno kryterium oceny. Podkreślił rangę tego warunku formalnego, którego możliwości uzupełnienia ustawa nie przewiduje. Odnosząc się do treści dokumentów załączonych do wniosku, na które powoływał się skarżący, organ wskazał, że miały one na celu jedynie zobrazowanie sytuacji finansowej wnioskodawcy w odniesieniu do planowanego do realizacji projektu z udziałem dofinansowania. Natomiast na podstawie rachunku zysków i strat nie było możliwe ustalenie aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji i obliczenie odpowiadających im kosztów amortyzacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych, ponieważ do wniosku nie dołączono dokumentów księgowych. W piśmie przytoczono także treść jednego z postanowień Regulaminu konkursu o tym, że na etapie wnoszenia/rozstrzygania protestu wnioskodawca nie może wnosić dodatkowych dokumentów, których nie dołączył w trakcie oceny projektu, a które mogłyby rzutować na jej wynik. Na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. skarżący podtrzymał stanowisko zaprezentowane w skardze, a pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie i poinformował, że do tej pory nie została wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. 2014, poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. W § 2 tego przepisu zamieszczono katalog przedmiotów kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. Natomiast zgodnie z § 3 tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach, a taką jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217, dalej: "ustawa"). Zgodnie z art. 61 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, w oparciu o art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dodatkowo podlega ona wpisowi stałemu (ust. 2). Kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami (ust. 3). Składana przez wnioskodawcę kompletna dokumentacja jest w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (ust. 4). Natomiast sąd rozpoznaje skargę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi (ust. 5). Wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7 (ust. 6). W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5 (ust. 7). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (ust. 8). Stosownie do art. 64 ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na pismo organu z dnia [...]r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku o dofinansowanie. Organ ocenił, że protest został złożony w sposób sprzeczny z pouczeniem, gdyż nie zawierał kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem. Wskazał, że w proteście przedstawiono stanowisko wnioskodawcy w kwestii dokonanej oceny bez wyszczególniania kryterium, z którego oceną się nie zgadzał. Z treści odpowiedzi na skargę wynika, że spełnienie wymogu wskazania przedmiotowego kryterium organ utożsamia z podaniem nazwy tego kryterium. Natomiast skarżący nie godzi się z taką oceną wywodząc, że protest skonstruował w sposób wyodrębniający kryterium wyboru projektów i zawarł w nim stosowne uzasadnienie. Rozstrzygnięcie tego sporu wymaga w pierwszej kolejności przybliżenia zasad oceny wniosków o dofinansowanie w ramach regulacji proceduralnej zamieszczonej w ustawie, z uwzględnieniem procedur przyjętych w dokumentacji konkursowej. Jak wynika z przedłożonych dokumentów [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. ogłosiło konkurs (dalej: konkurs) na dofinansowanie projektów ze środków EFRR w ramach Osi Priorytetowej III "Konkurencyjność MŚP", Działania 3.2 "Innowacje w MŚP" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020. Do pomocy udzielanej w tym konkursie stosuje się art. 14 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (dalej: rozporządzenie). W rozdziale 4 Regulaminu konkursu (dalej: Regulamin) wskazano, że organ dokonuje oceny i wyboru projektów w oparciu o kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WSL na lata 2014-2020. Kryteria wyboru projektów dla działania 3.2 określone zostały w załączniku nr 1 Regulaminu. Kryteria podzielono na formalne i merytoryczne. Istotne dla rozstrzygnięcia są kryteria formalne, które podzielono na zerojedynkowe podlegające i niepodlegające uzupełnieniom. Te ostatnie, istotne dla sprawy, to kryteria: 1. Poprawność złożenia wniosku, 2. Kwalifikowalność przedmiotowa projektu, 3. Kwalifikowalność podmiotowa wnioskodawcy, 4. Zgodność z zapisami rozporządzenia oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020, 5. Wnioskodawca deklaruje realizacje projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi. Natomiast zgodnie z art. 46 ust. 3 ustawy właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Stosownie do art. 54 ustawy wnioskodawca może wnieść protest w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 46 ust. 3 (ust. 1). Protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera: 1) oznaczenie instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu; 2) oznaczenie wnioskodawcy; 3) numer wniosku o dofinansowanie projektu; 4) wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem; 5) wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem; 6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania wnioskodawcy. W przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2, lub zawierającego oczywiste omyłki, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia (ust. 3). Uzupełnienie protestu, o którym mowa w ust. 3, może nastąpić wyłącznie w odniesieniu do wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i 6 (ust. 4). Wezwanie, o którym mowa w ust. 3, wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w art. 56 ust. 2 i art. 57 (ust. 5). Na prawo wnioskodawcy do wniesienia protestu nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 5 (ust. 6). W myśl art. 57 ustawy właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 60 dni od dnia jego otrzymania. Tymczasem, zgodnie z art. 59 ustawy, protest pozostawia się bez rozpatrzenia, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 5, został wniesiony: 1) po terminie, 2) przez podmiot wykluczony z możliwości otrzymania dofinansowania, 3) bez spełnienia wymogów określonych w art. 54 ust. 2 pkt 4 - o czym wnioskodawca jest informowany na piśmie odpowiednio przez instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, za pośrednictwem której wniesiono protest, albo przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 (ust. 1). Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61 (ust. 2). Z przytoczonych przepisów wynika, że postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia protestu dzieli się na dwa etapy. Pierwszy etap to badanie wstępne protestu, w ramach którego ocenia się terminowość jego wniesienia oraz podmiotową i przedmiotową dopuszczalność protestu. Jest to badanie formalne i na tym etapie nie dokonuje się weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy. Jeżeli ten etap postępowania zakończy się ustaleniem, że zachodzi chociażby jedna z przesłanek negatywnych, określonych w art. 59 ust. 1 ustawy, organ jest obowiązany zakończyć postępowanie w przedmiocie protestu, pozostawiając protest bez rozpatrzenia. Natomiast protest, który został oceniony jako terminowy oraz podmiotowo i przedmiotowo dopuszczalny - bez konieczności wydawania jakiegokolwiek aktu na tę okoliczność - przechodzi do drugiego etapu, a więc postępowania rozpoznawczego, w ramach którego weryfikuje się prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy. W analizowanej sprawie postępowanie w przedmiocie protestu zostało zakończone na etapie badania wstępnego, poprzez pozostawienie protestu bez rozpatrzenia ze względu na stwierdzenie przez organ niedopuszczalności przedmiotowej - z powodu niespełnienia wymogów określonych w art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy (niewskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem). Jak wyżej wskazano organ stwierdził, że ten wymóg formalny protestu winien być wypełniony poprzez podanie nazwy kryterium, z którego oceną wnioskodawca się nie zgadza - wraz z uzasadnieniem. Natomiast wnioskodawca tej nazwy nie podał, ale skoncentrował się na wywodzeniu, iż stwierdzona wadliwość wniosku o dofinansowanie jest wynikiem oczywistej omyłki, odniósł się do pisma dotyczącego odrzucenia wniosku o ocenie formalnej oraz do punktu B.13.3 wniosku. Organ eksponował okoliczność, iż wnioskodawca był należycie pouczony o zasadach wnoszenia protestu; co nie jest kwestionowane. Wywiódł, że niedopuszczalne jest domniemywanie przez organ, którego kryterium dotyczy wniesiony protest, nawet jeśli negatywna ocena projektu została dokonana ze względu na jedno z kryteriów oceny; zastrzegając, że przedmiotowe kryterium "Wnioskodawca deklaruje realizację projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi" stosuje się do całości wniosku, a nie tylko do niektórych jego punktów. Podkreślił, że w zakresie tego wymogu formalnego protestu nie jest dopuszczalne jego uzupełnienie, na wezwanie organu. Procedura sanacyjna została przez prawodawcę wyłączona, co wskazuje na rangę wymogu. Skład orzekający w niniejszej sprawie uznał, że organ dokonał błędnej wykładni art. 59 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy, co pociągnęło za sobą wadliwe zastosowanie tego przepisu, a co więcej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew przekonaniu organu obowiązek wskazania kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem nie jest tożsamy z obowiązkiem wskazania nazwy kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem. Ustawodawca nie nakazał podania nazwy kryterium, lecz wskazanie kryterium. Kryterium może być wskazane przez podanie nazwy używanej w procedurze konkursowej lub poprzez podanie danych pozwalających jednoznacznie to kryterium zidentyfikować. Ma rację organ, że w tym zakresie nie jest uprawniony do domniemywania, o jakie kryterium skarżącemu chodzi; natomiast jest obowiązany do ustalenia, czy wywód zamieszczony w proteście pozwala na jednoznaczną identyfikację kryterium. Jeżeli jest to możliwe i nie zachodzą inne przesłanki negatywne, tamujące możliwość przejścia do fazy rozpoznawczej, organ nie może zakończyć postępowania w przedmiocie protestu na etapie badania formalnego. Za taką interpretacją przepisu przemawia wykładnia językowa, bowiem jeżeli w przepisie nie zamieszczono wymogu wskazania nazwy kryterium, to nie ma podstaw do utożsamiania określenia "kryterium" z określeniem "nazwa kryterium". Przemawia również za tym wykładnia pozajęzykowa. Funkcją przepisu nie jest utrudnienie wnioskodawcom wnoszenia protestów poprzez nadmierny formalizm. Zasadą jest merytoryczne rozpatrzenie protestu, odniesienie się do zarzutów. Celem bowiem całej procedury stosowanej w zakresie dofinansowania projektów jest wybór do dofinansowania najlepszych projektów, spełniających kryteria wyboru. Wybór projektów winien być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny (art. 37 ust. 1 ustawy), co znajduje umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzonej z traktatowej zasady równości. Zakończenie postępowania w przedmiocie protestu na etapie jego badania wstępnego winno być wyjątkiem, stosowanym w przypadku wystąpienia jednej z ustawowych przesłanek stanowiących podstawę do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, ale odczytanych literalnie. Prawo do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego nie może być niweczone bez ważnego powodu. Określone przez prawodawcę owe ważne powody są oparte na poszanowaniu dla zasady słuszności (eliminacja z kręgu podmiotów, którym może zostać przyznane dofinansowanie, podmiotów wykluczonych z powodu szczególnie istotnych naruszeń prawa - art. 207 ustawy o finansach publicznych) oraz zasady pewności prawa (termin do wniesienia protestu ma funkcję stabilizującą obrót prawny, natomiast obowiązek wskazania kryterium służy zakreśleniu granic procedury odwoławczej). Z powodów wyżej wyjaśnionych nieprawidłowe jest pozostawienie protestu bez rozpatrzenia wyłącznie z powodu nie podania przez skarżącego nazwy kryterium, z którego oceną się nie zgadza. Nie wymaga tego literalne brzmienie przepisu i nie jest to również konieczne dla zakreślenia granicy procedowania w fazie rozpoznawczej protestu, jeżeli z treści protestu jednoznacznie wynika, ocenę którego kryterium się kwestionuje. Sąd stwierdza, że w okolicznościach sprawy treść protestu nie budziła żadnych wątpliwości co do kryterium, którego ocenę skarżący kwestionował. Nie tylko dlatego, że organ zarzucił niespełnienie jednego kryterium pn. "Wnioskodawca deklaruje realizację projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi". Również dlatego, że treść protestu dotyczy wyłącznie kwestii odnoszących się do tego kryterium w zawężeniu do odniesienia się do konkretnego zarzutu organu związanego z deklarowanym przez skarżącego naruszeniem stosunku kosztów kwalifikowalnych i wielkości amortyzacji (co oznacza niespełnienie wymogu wynikającego z art. 14 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/1014). Jest to jasne, czytelne i brak konieczności domniemywania, o jakie kryterium skarżącemu chodziło. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że pozostawiając protest bez rozpatrzenia organ naruszył przepis proceduralny - art. 59 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 54 ust. 2 pkt 4 ustawy, ze skutkiem możliwego istotnego wpływu na wynik sprawy. Błędne odkodowanie jednej z negatywnych przesłanek, tamujących możliwość merytorycznego rozpatrzenia protestu doprowadziło do zakończenia postępowania w przedmiocie protestu na etapie badania wstępnego, przez co uniemożliwiło odniesienie się do meritum sprawy. Na obecnym etapie sprawy niedopuszczalne jest odnoszenie się do merytorycznej oceny zarzutów i wszelkie wywody w takim zakresie musiały pozostać bez rozpatrzenia. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ jeszcze raz dokona badania wstępnego protestu w zakresie wszystkich przesłanek negatywnych, uwzględniając sformułowaną wyżej ocenę prawną. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ustawy stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia [...] Centrum Przedsiębiorczości w C.. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.