IV SA/Gl 429/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. S. na decyzję Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżąca w skardze wniesionej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...] roku (data nadania w placówce pocztowej) zakwestionowała prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w opisanej wyżej decyzji, co potwierdziła w piśmie z dnia [...] b.r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, czyli w sytuacji, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Inaczej mówiąc przedmiotem skargi może być wyłącznie decyzja organu drugiej instancji, wydana na skutek wniesienia odwołania od decyzji zapadłej przed organem pierwszej instancji. Tymczasem skarżąca nie wyczerpała tego trybu, i mimo prawidłowego pouczenia, nie zaskarżyła decyzji Prezydenta Miasta Ś. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Jedynie decyzja tego ostatnio wymienionego organu podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zaskarżenie decyzji organu pierwszej instancji jest niedopuszczalne. Nadto przyszło zważyć, iż po myśli art.54 § 1 cytowanej ustawy, skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem. Ustawodawca przewidział zatem pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Skarżąca, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego winna skierować skargę bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jedynie w okresie dwóch lat od wejścia przywołanej ustawy w życie (od 1 stycznia 2004 r. do 1 stycznia 2006 r.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 (tj. trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie), sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności ona dotyczyła (art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Po dniu 1 stycznia 2006 r. takiej możliwości jednak już nie ma. Skarga w niniejszej sprawie wniesiona została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dacie wykraczającej poza czasookres przewidziany w powołanym wyżej art. 98. Powyższe czyni niemożliwym przekazanie jej organowi, którego czynność została zaskarżona. W tym stanie rzeczy, skarga F. S. jako wniesiona bez wyczerpania przepisanego trybu oraz z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.