IV SA/Gl 430/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia spłaty nienależnie pobranego świadczenia - zwrot refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy w kwestii wniosku skarżącej przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, A.K. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zażądała zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni powołała się na trudną sytuację materialną wywodząc, iż jest jedynym żywicielem rodziny mając na utrzymaniu małżonka oraz małoletnie dziecko uskarżające się na kłopoty zdrowotne i wymagające żywienia według specjalnej diety. Równocześnie zadeklarowała, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Dodała przy tym, że uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę, w kwocie brutto 3.000 zł, jednak po pomniejszeniu o dokonywane potrącenia, w tym w ramach zajęcia komorniczego, pozostaje do jej dyspozycji zaledwie 1.092 zł. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 14 maja 2014 r.) skarżąca nadesłała wydruk z listy płac potwierdzający wysokość pobieranego wynagrodzenia (przychód netto 2.161,72 zł pomniejszony o potrącenie komornicze wynoszące 919,52 zł, co daje kwotę do przelewu na rachunek rozliczeniowy 1.092,20 zł). Przedłożyła także kopię decyzji Starosty [...], mocą której jej małżonek został uznany za osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku oraz dowód wpłaty potwierdzający wysokość opłaty za pobyt dziecka w przedszkolu. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku A.K. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Przedłożone przez nią dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jedynym źródłem utrzymania jej gospodarstwa domowego jest pobierane przez nią wynagrodzenie, którego kwota netto (po pomniejszeniu o potrącenia dokonywane w ramach egzekucji) wynosi zaledwie 1.092,20 zł, co zdaniem rozpoznającego wniosek nie pozwala na dokonanie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności bez uszczerbku w koniecznych potrzebach trójosobowej rodziny. Mając na względzie powyższe należało przyjąć, iż strona wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że uiszczenie pełnych kosztów związanych z niniejszym postępowaniem sądowym przekracza jej możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.