IV SA/Gl 435/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; Wraz ze skargą z dnia 16 kwietnia 2012 r. R.Z. nadał do Sądu pismo procesowe, w treści którego wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną, życiową i zdrowotną wynikającą z faktu, iż jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 maja 2012 r. skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował iż zakres jego żądania obejmuje nie tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lecz także zwolnienie od kosztów sądowych. Równocześnie wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i jedynym źródłem dochodu jest dla niego zasiłek stały z pomocy społecznej w kwocie 444 zł miesięcznie, a także zasiłki celowe otrzymywane w ramach refundacji za zakup leków. Do wniosku skarżący dołączył między innymi orzeczenie z dnia [...] r., mocą którego został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, decyzję w sprawie ustalenia prawa do zasiłku stałego oraz decyzję o wymeldowaniu go z pobytu stałego przy ul. [...] w Ż., z której uzasadnienia wynika, iż został z tego mieszkania wyeksmitowany. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Na wstępie trzeba zwrócić uwagę, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna o przyznaniu zasiłku stałego, będącego jednym ze świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Uwzględniwszy przy tym treść art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. trzeba wskazać, że strona skarżąca nie ma w tego rodzaju sprawach obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący korzysta więc ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie jego wniosek w omawianym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku R.Z. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy podnieść, iż zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą legitymującą się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności (patrz: nadesłane orzeczenie z dnia [...] r.) i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń otrzymywanych w ramach pomocy społecznej, to jest z zasiłku stałego w kwocie 444 zł oraz zasiłków celowych (vide: dołączone do akt administracyjnych decyzje o przyznaniu tych świadczeń oraz kwestionariusz wywiadu środowiskowego z dnia [...]r.) W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że wnioskodawca nie jest w stanie poczynić oszczędności wystarczających na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, bez szkody dla jego koniecznych potrzeb życiowych. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.