IV SA/Gl 435/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności dłużnika alimentacyjnego z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić radcę prawnego dla skarżącego; Wraz ze skargą z dnia 4 kwietnia 2013 r. A.D. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał na skomplikowany, jego zdaniem, charakter sprawy oraz powołał się na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Podkreślił bowiem, że utrzymuje się z zasiłku stałego, w kwocie 529 zł oraz z zasiłków celowych, a równocześnie uskarża się na zły stan zdrowia i ma orzeczoną niepełnosprawność. Nadto skarżący oświadczył, iż posiada dom o powierzchni mieszkalnej 50 m2, wybudowany w roku 1900, w stanie wymagającym remontu. Nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Dodatkowo podniósł, że z tytułu opłat stałych wydatkuje miesięcznie 244,03 zł, z kolei resztę skromnego dochodu przeznacza na zakup żywności, odzieży i chemii gospodarczej. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a więc na akt dotyczący problematyki z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. W konsekwencji, skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (wnioskodawca został już o tym fakcie poinformowany przez Sąd wcześniejszym pismem z dnia 9 maja 2013 r.). Odnosząc się natomiast do wniosku A.D. o ustanowienie radcy prawnego należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach niniejszej sprawy - jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (vide: kopia orzeczenia z dnia [...]r. - karta nr 52), uskarża się na liczne poważne schorzenia (patrz: dokumentacja medyczna przedłożona jako załącznik do skargi), zaś jedynym źródłem utrzymania są dla niego świadczenia z pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek stały w kwocie 529 zł (vide: kopia decyzji z dnia [...]r. - karta nr 53) oraz zasiłki celowe. Mając na uwadze powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób przekonujący, że opłacenie należności związanych z udziałem w sprawie radcy prawnego przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.