IV SA/Gl 438/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta M. z dnia [...]r. nr [...] W skardze z dnia [...] marca 2011 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta M. z dnia [...]r. nr [...] Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli art. 61 § 3 tej ustawy Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od zasady, że wniesienie skargi nie ma wpływu na wykonalność decyzji. Sąd podziela pogląd zgodnie z którym przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1996 s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Co do zasady, przymiotu wykonalności nie mają decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z decyzją, mocą której Prezydent Miasta M. odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. Jest to zatem decyzja, która nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, zatem wstrzymanie takiej decyzji byłoby bezprzedmiotowe. Nadto warunkiem wstrzymania zaskarżonej decyzji jest spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przepis ten zawiera tylko dwa przypadki pozwalające na uwzględnienie żądania. Są nimi możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania ustawowych przesłanek wstrzymania wykonalności decyzji spoczywa na stronie, bowiem wyraźnie postanowiono w cytowanym przepisie, iż wstrzymanie Sygn. akt IV SA/Gl 438/11 wykonalności odbywa się wyłącznie na wniosek, a nie z urzędu. W ocenie Sądu nie sposób założyć, aby w sprawie zachodziła obawa przed powstaniem znacznej szkody w wyniku wykonania decyzji, jak też obawa przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Kwestionowana w sprawie decyzja jak wspomniano już powyżej nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków. Kwestia zwrotu nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego została bowiem rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia [...] r., sygn. akt [...]. Na marginesie przyjdzie zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji mógłby być skutecznie rozpoznany jedynie w sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie decyzji organu II instancji, która jest przedmiotem skargi. Hipotetycznie zakładając bowiem, iż sąd wstrzyma decyzję organu I instancji, to w obiegu pozostałaby ostateczna decyzja, która zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. jest wyposażona w przymiot wykonalności. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji.