IV SA/Gl 442/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie przyznania zasiłku okresowego z powodu bezrobocia uchyla zaskarżone postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Z.N. od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...]. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa decyzja została doręczona w dniu [...] przez sąsiada skarżącego – pana S., zamieszkałego przy ulicy [...], który zobowiązał się doręczyć mu przesyłkę. Organ dodał, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki u pana S., zostało umieszczone w drzwiach mieszkania skarżącego, co potwierdza zarówno zawiadomienie o przesyłce, jak i oświadczenie kuriera doręczającego przesyłkę. Stwierdził, że wobec tego uznać należało, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, została skutecznie doręczona w dniu [...], bowiem zgodnie z art. 43 K.p.a., datą doręczenia pisma adresatowi, jest dzień odebrania pisma przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę domu. W końcowej części uzasadnienia organ podniósł, że decyzja organu instancji z dnia [...] - skutecznie doręczona w dniu [...] - zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie złożenia odwołania. Podkreślił, że pomimo to, odwołanie zostało sporządzone i wniesione po terminie, a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, jak również nie podał istotnych przyczyn uchybienia terminu. Wobec tego organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W skardze wniesionej od powyższego postanowienia Z.N. podniósł, że organ odwoławczy stwierdził, że nastąpiło z jego winy uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, nie ustalając nawet, czy i kiedy, oraz w jaki sposób otrzymał tę decyzję. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie skarżący dodał, że przedmiotowa decyzja została pozostawiona u nieznanej mu osoby, zamieszkującej w innym budynku niż skarżący, tj. w budynku o nr [...], podczas gdy skarżący zamieszkuje w budynku o nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wymienionego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Jednocześnie na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd dokonuje kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem zgodności z prawem nie będąc związany zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. W wyniku przeprowadzenia kontroli w wyżej wskazanym zakresie stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego wystąpiły podstawy do jego uchylenia. Wymienionym postanowieniem organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia [...] w sprawie przyznania skarżącemu zasiłku okresowego. Organ stwierdził bowiem, że przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] przez jego sąsiada – pana S., zamieszkałego przy ulicy [...]. Ponadto dodał, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki u wyżej wymienionego, zostało umieszczone w drzwiach mieszkania skarżącego, co potwierdza zarówno zawiadomienie o przesyłce, jak i oświadczenie kuriera doręczającego przesyłkę. Podkreślenia jednakże wymagało, że według danych zawartych w aktach postępowania administracyjnego, skarżący zamieszkiwał w innym budynku niż wyżej wymieniony, a mianowicie przy ul. [...]. Pomimo powyższych okoliczności, organ odwoławczy uznał, że doręczenie było prawidłowe i przytoczył art. 43 k.p.a., według którego, datą doręczenia pisma adresatowi, jest dzień odebrania pisma przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę domu. Organ odwoławczy nie dostrzegł zatem, że w przedmiotowej sprawie, nie może mieć zastosowania cytowany art. 43 K.p.a., który przewiduje możliwość zastosowania doręczenia zastępczego, tylko w przypadku doręczenia pisma – określonym osobom, wymienionym w tym przepisie, a nie komukolwiek. Nie do przyjęcia jest bowiem, aby uznać, że doręczenie jest prawidłowe, w razie doręczenia pisma jakiejkolwiek osobie, napotkanej na ulicy, przy której mieszka adresat. W niniejszej zaś sprawie, pismo zostało pozostawione – jak podniósł skarżący - nieznanej mu osobie, zamieszkującej w innym budynku niż skarżący, tj. w budynku o nr [...], podczas gdy skarżący zamieszkuje w budynku o nr [...]. W wyniku przeprowadzenia kontroli w zakresie zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić zatem należało, że przy jego wydaniu doszło do naruszenia art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Ponadto organ odwoławczy naruszył art. 134 K.p.a., wskazany wśród podstaw prawnych postanowienia, bowiem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, pomimo zaistnienia szczególnych okoliczności, które zostały omówione wyżej. Pominięcie przez organ istotnych ustaleń oraz wskazania przyczyn i skutków prawnych stanu występującego w przedmiotowej sprawie, stanowiło naruszenie art. 7 K.p.a. Wobec tego - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań.