IV SA/Gl 442/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2017 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę. Prodziekan Wydziału [...] Uniwersytetu [...] (WPiA U[...]) decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekł o skreśleniu M. G. z dniem 19 stycznia 2016 r. z listy studentów drugiego semestru kierunku [...] (studia stacjonarne jednolite magisterskie) w roku akademickim 2014/2015. Podstawę wydania decyzji stanowił art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.) art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) oraz § 25 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z nieuzyskaniem przez M.G. zaliczenia semestru drugiego w terminie, dnia 1 grudnia 2015 r. wszczęto wobec niego z urzędu postępowanie administracyjne mające na celu skreślenie z listy studentów Uniwersytetu [...]. W zawiadomieniu poinformowano studenta o przyczynach wszczęcia postępowania oraz o przysługującym mu prawie do czynnego udziału w każdym jego stadium. Organ podniósł, że decyzję o skreśleniu z listy studentów wydano, gdyż student nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień, nie złożył indeksu do rozliczenia, jak również nie zgłosił się do Dziekana z wnioskiem o wyrażenie zgody na powtarzanie semestru. W odwołaniu od powyższej decyzji M.G. oświadczył, że "nie miał rzetelnej procedury odwoławczej", nikt nie poinformował go o możliwości złożenia wniosku o powtarzanie semestru, o czym dowiedział się dopiero z uzasadnienia decyzji. Ponadto zarzucił brak skutecznej możliwości odwoławczej od nieprawidłowo ustalonej oceny egzaminacyjnej, od decyzji nieprzepisania oceny egzaminacyjnej uzyskanej wcześniej z [...], od dyskryminującego traktowania go w kwestii obniżenia oceny z zaliczenia z [...]. Ponadto odwołujący wskazał na "chęć zarobkowania na umowie kosztem praw studenta" oraz doprowadzenie przez władze wydziału do wykonania umowy sprzecznej z zasadami współżycia społecznego. M.G. stwierdził, że został wprowadzony w błąd poprzez nieudzielanie mu istotnych informacji, a także brak działań ze strony Rzecznika Praw Studenta i Prodziekana. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] w K.działając na podstawie art. 207 ust. 1 i art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz § 25 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów na Uniwersytecie [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że z dokumentacji przebiegu studiów wynika, iż M.G. został przyjęty na studia stacjonarne jednolite magisterskie na kierunku [...] decyzją z dnia [...] r. Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej. Po rozpoczęciu studiów w październiku 2014 r. zaliczył pierwszy semestr studiów, zaś w drugim semestrze miał wyraźne problemy z zaliczeniem kolejnych przedmiotów ujętych w programie kształcenia. Na skutek zaniechania działań przez studenta bezpośrednio związanych z zaliczeniem egzaminów w drugim semestrze, nawet w przedłużonym czasie, gdyż formalne zawiadomienie o wszczęciu postępowania o skreślenie z listy studentów zostało wydane 1 grudnia 2015 r., nie zaliczył on wymaganych przedmiotów tj.: [...] Rektor zwrócił ponadto uwagę, że organ I instancji wykazał dużo dobrej woli w sposobie traktowania odwołującego, który od momentu podjęcia studiów miał problemy z akceptacją i podporządkowaniem się procedurom administracyjnym obowiązującym na Uczelni, takim jak regulamin studiów, czy umowa w sprawie warunków odpłatności za studia. Wskazano, że umowa ta została podpisana przez M.G. dopiero 13 stycznia 2015 r., po wydaniu w dniu [...] r. decyzji o skreśleniu go z listy studentów z powodu niezłożenia przez studenta podpisu pod umową o warunkach odpłatności za studia. Za niezasadny organ uznał zarzut o dyskryminującym traktowaniu skarżącego przez władze Wydziału czy zarobkowaniu na umowie kosztem studenta. Wskazał, że skarżący na każdy pisemny wniosek kierowany do Dziekana otrzymywał wyczerpującą odpowiedź, natomiast w przypadku dalszych wątpliwości na jego odwołania odpowiedzi udzielał Rektor. Natomiast art. 160a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym., nakłada na uczelnie wyższe obowiązek zawarcia umowy ze studentem, która dotyczy warunków pobierania opłat związanych z odbywaniem studiów. Obowiązek ten dotyczy zarówno studentów studiów stacjonarnych jak i niestacjonarnych, a zaniechanie podpisania przez studenta skutkuje fakultatywną decyzją o skreśleniu z listy studentów. W świetle zarzutu braku skutecznej możliwości odwoławczej od nieprawidłowo ustalonej oceny egzaminacyjnej z przedmiotu ustrój organów ochrony prawnej wskazano na brak jakichkolwiek podstaw do kwestionowania tej oceny. Wskazano, że to egzaminator przeprowadza egzamin i ocenia zasób posiadanej wiedzy przez studenta, a nadto punktację i odpowiednie oceny. Podniesiono, że w świetle opinii prof. K. Z. egzaminatora z wymienionego przedmiotu Prorektor ds. Kształcenia i Studentów, działający na podstawie upoważnienia Rektora, stwierdził brak podstaw do kwestionowania sposobu oceny. Nie jest zatem możliwe, ani wskazane, aby Rektor kwestionował oceny wystawione przez specjalistę z danej dziedziny, kiedy zostały zachowane reguły związane z przeprowadzeniem egzaminu, co miało miejsce w tym przypadku. Na koniec Rektor zauważył, że odwołanie M. G. zawiera szereg stwierdzeń i bezpodstawnych zarzutów często wykluczających się wzajemnie, które nie są bezpośrednio związane z decyzją o skreśleniu z listy studentów, ponieważ podstawą wydania zaskarżonej decyzji był brak zaliczenia semestru w określonym terminie. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze M.G. w całości poparł argumenty przedstawione w odwołaniu. Ponadto zarzucił władzom Uczelni brak przepisania oceny z egzaminu z przedmiotu [...], który zdał w czerwcu 2012 roku. Zaznaczył, że dopiero po zdaniu tego egzaminu został prawomocnie skreślony z listy studentów. Po powtórnym przyjęciu na te same studia w tej samej uczelni nie uznano mu egzaminu z tego przedmiotu sugerując oszustwo, którego się nie dopuścił. Zdaniem skarżącego istnieje brak zgodności Regulaminu studiów w Uniwersytecie [...] z Rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 września 2014 r. w sprawie warunków jakim muszą odpowiadać postanowienia regulaminu studiów na uczelniach, które przewiduje określenie w regulaminie studiów warunków przenoszenia i uznawania zajęć (także z innych uczelni). Prodziekan odmówił mu przepisania oceny egzaminacyjnej z [...] wbrew rozporządzeniu i regulaminowi studiów. W ocenie skarżącego brak stosowania zasad uznawania zajęć skutkował brakiem zdania przez niego przedmiotu: [...], gdyż profesor prowadzący przedmiot nie uwzględniał zasad wyznaczonych w sylabusie przedmiotowym (mógł być do niego uprzedzony jako do oszusta), obniżył mu ocenę na niedostateczną mimo, że posiadał elementarny zasób wiedzy na egzaminie. Skarżący wskazał także, że nie został dopuszczony do konsultacji, na których miał zdawać egzamin z [...]we wrześniu oraz, że nie określono sposobu podawania do wiadomości studentów terminów egzaminu poprawkowego. Skarżący podniósł, że wielokrotnie występował o polubowne załatwienie spraw przez dziekanat – bezskutecznie. Na koniec skarżący dodał, że uczelnia postępując niewłaściwie kieruje się motywami finansowymi, ponieważ większość ze źle traktowanych studentów ulega presji i podpisuje wnioski o powtarzanie przedmiotu lub semestru za odpłatnością. Jednocześnie skarżący wnioskował o przeprowadzenie dowodów na potwierdzenie okoliczności podniesionych w skardze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U z 2016 r., poz. 1060), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie rozważa zatem kwestii, czy akt organu administracji publicznej jest słuszny, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. 718 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi nie narusza prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Rektora Uniwersytetu [...] w K. (dalej "Rektor") z dnia [...] r. która utrzymała w mocy decyzję Prodziekana WPiA U[...] w sprawie skreślenia skarżącego z listy studentów z powodu niezaliczenia drugiego semestru studiów. Materialnoprawną podstawę wydania ww. decyzji stanowiły zatem przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j.: z 2012 r., poz. 527 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą". Zgodnie z art. 160 ust. 1 ustawy organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Stosownie do art. 189 ustawy student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów (ust. 1), a w szczególności do: uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów; składania egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów przewidzianych w planie studiów; przestrzegania przepisów obowiązujących w uczelni (ust. 2). W myśl art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce; 2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów, 4. niepodpisania przez studenta przedłożonej przez uczelnię umowy o warunkach odpłatności za studia lub usługi edukacyjne. Od decyzji o skreśleniu z listy studentów przysługuje odwołanie do rektora. Decyzja rektora jest ostateczna (ust. 3). Natomiast stosownie do treści art. 207 ust. 1 ustawy, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Omawiana ustawa nie stanowi wyczerpujących zasad związanych z formułowaniem lub treścią decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów, dotyczących skreślenia z listy studentów. Kwestie skreślenia studenta z listy studentów doprecyzowuje nadto regulamin studiów, określony odrębnie dla każdej uczelni (art. 160 ustawy). Regulamin studiów w Uniwersytecie [...] w K. uchwalony uchwałą nr 127 Senatu Uniwersytetu [...] w K. z dnia 24 kwietnia 2012 r., którego tekst jednolity po zmianach dokonanych uchwałami Senatu nr 109 z dnia 23 kwietnia 2013 r. i nr 446 z dnia 21 kwietnia 2015 r. stanowi załącznik nr 3 do ostatnio wskazanej uchwały zmieniającej - zwany dalej "Regulaminem", zawiera w § 10a katalog sytuacji, w których dziekan wydaje decyzję o skreśleniu z listy studentów (ust. 1 i 2). Według ust. 2 pkt 2 tego paragrafu, dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku braku postępów w nauce skutkujących nieuzyskaniem zaliczenia lub roku w określonym terminie w trybie § 25 ust. 1 pkt 3. Natomiast po myśli § 25 ust. 1 w stosunku do studenta, który nie uzyskał zaliczenia semestru, dziekan wydaje odpowiednio decyzję o 1) skierowaniu na powtarzanie modułu lub modułów i warunkowym wpisie na następny semestr, jeżeli student nie uzyskał zaliczenia z nie więcej niż dwóch modułów, 2) skierowaniu na powtarzanie semestru w innych przypadkach niż określone w pkt 1 3) skreśleniu z listy studentów, Przy czym zgodnie z ust. 2 decyzja, o której mowa w ust 1 pkt 1 i 2 podejmowana jest na wniosek studenta. Wskazać także należy, że zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 Regulaminu rok akademicki rozpoczyna się 1 października danego roku kalendarzowego i trwa nie dłużej niż do 30 września następnego roku kalendarzowego i dzieli się na 2 semestry : semestr zimowy i letni. Stosownie do § 19 Regulaminu okresem zaliczeniowym jest semestr, natomiast warunkiem zaliczenia semestru jest zaliczenie wszystkich modułów przewidzianych polanem studiów i uzyskanie łącznie co najmniej 30 punktów ECTS . Przy czym ocena modułu może być ustalona na podstawie ocen uzyskanych w ramach zaliczeń poszczególnych efektów kształcenia oraz egzaminu obejmującego weryfikację wszystkich bądź części efektów kształcenia. Zaliczenie semestru zimowego powinno nastąpić do 15 marca, a letniego do 25 września (§ 21 ust. 5 Regulaminu). Bezsporne w rozpoznawanej sprawie jest, że skarżący w regulaminowym terminie nie zdał wymaganych planem studiów egzaminów z trzech przedmiotów [...]. Jednocześnie skarżący nie dokonał czynności przewidzianych regulacją wewnątrzzakładową (złożenie stosownego wniosku), umożliwiających rozważanie przez Dziekana innych możliwości załatwienia sprawy, zgodnie z § 25 ust. 1 Regulaminu. W związku z tym owo uznaniowe działanie organu zostało zredukowane do zastosowania jedynej pozostałej możliwości w postaci skreślenia z listy studentów. Prawidłowe jest zatem stwierdzenie, że skarżący nie zaliczył drugiego semestru pierwszego roku studiów. Powyższa okoliczność w połączeniu z zapisami Regulaminu pozwalała na jego skreślenie z listy studentów. Przesłanką pozytywną takiego działania jest fakt niewywiązania się przez skarżącego z obowiązków studenta w określonym terminie i niezaliczenie drugiego semestru studiów zgodnie z przepisami obowiązującymi na uczelni. W tych warunkach zachodziły zatem podstawy do skreślenia skarżącego z listy studentów w oparciu o art. 10a ust. 2 pkt 2 oraz § 25 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów, który ma zastosowanie wówczas, gdy student nie zaliczy semestru. Nie jest przy tym zasadny zarzut, że skarżący dopiero w uzasadnieniu decyzji Prodziekana WPiA dowiedział się, że ma złożyć wniosek o powtarzaniu semestru, gdyż – jako student – powinien znać regulamin studiów, który określa nie tylko obowiązki ale także prawa studenta. Brak znajomości regulaminu studiów, nie może prowadzić do podważenia negatywnego rozstrzygnięcia Dziekana Wydziału. Niemniej jednak z treści odwołania wynika, że skarżący wiedział o możliwości powtarzania semestru, czym jednak nie był zainteresowany, gdyż wiązałoby się to z rygorem odpłatności. Z akt sprawy wynika ponadto, że organy rozważyły wszystkie kwestie zarzucane przez skarżącego. W aktach rozpoznawanej sprawy zawarta została ocena jaką dokonały organy w związku z podnoszonymi przez studenta problemami, które spowodowały niezaliczenie semestru. Ocena ta wynika z dokumentacji dotyczącej postępowań z wniosków studenta o wyrażenie zgody na uznanie oceny z egzaminu z przedmiotu prawo rzymskie z okresu studiów 2011/2012, z których skarżący został skreślony; o wyrażenie zgody na egzamin komisyjny z [...]; o przedłużenie sesji egzaminacyjnej celem zdania egzaminu poprawkowego z [...], a także skargi dotyczącej oceny z egzaminu poprawkowego z przedmiotu ustroju organów ochrony prawnej. Organy uczelni tj. Prodziekan WPiA U[...] oraz na skutek wnoszonych odwołań Rektor, badały argumenty podnoszone przez studenta w powyższych kwestiach, czemu dawały wyraz w uzasadnieniach podjętych decyzji. Przy czym należy wskazać, że decyzje te mają charakter wewnątrzzakładowy, związany z autonomią szkół wyższych. Rozstrzygnięcia te podlegają weryfikacji tylko w trybie i na zasadach określonych w statucie uczelni i regulaminie studiów. Nie można ich zatem uznać za akty o charakterze zewnętrznym. Jedyną przyczyną podważenia decyzji o skreśleniu z listy studentów byłoby naruszenie określonych w Regulaminie przepisów w zakresie rozpoznania ww. wniosków studenta, co mogłoby rzutować na poprawność jej wydania. Tymczasem należy stwierdzić, że podjęte decyzje znajdowały oparcie w Regulaminie studiów. Organy rozważyły wnioski skarżącego w sprawie wyrażenia zgody na przystąpienie do egzaminu komisyjnego z [...], a następnie w kwestii przedłużenia sesji egzaminacyjnej celem zdania egzaminu poprawkowego z [...]. Kwestie to zostały określone w Regulaminie. Zgodnie z § 24 pkt 1 dziekan w uzasadnionych przypadkach może zarządzić ustny egzamin komisyjny na umotywowany wniosek studenta złożony w ciągu 5 dni roboczych od daty ogłoszenia wyniku egzaminu poprawkowego. Tymczasem, co jest bezsporne, do egzaminu poprawkowego student w ogóle nie przystąpił, co wykluczało zastosowanie tego uregulowania. Ponadto w § 21 ust. 5 Regulaminu przewidziano uprawnienie dziekana do przedłużenia terminu zaliczenia semestru na wniosek studenta, jednakże w uzasadnionych przypadkach. Przepis ten wymaga zatem od studenta usprawiedliwienia ważnymi względami przedłużenia terminu uzyskania zaliczenia. Tymczasem, jak wynika z akt, nieprzystąpienie do egzaminu z [...]skarżący uzasadnił jego roztargnieniem spowodowanym sprzecznymi informacjami i różną praktyką egzaminujących, która jak twierdził nie była zgodna z oficjalnym ogłoszeniem na stronie internetowej wydziału. Przy czym skarżący nie zaprzeczał, że termin egzaminu został oficjalnie ogłoszony i na termin ten się nie stawił. Powoływał się natomiast na zasłyszane informacje od studentów, że drugi termin egzaminu ma odbywać się na wrześniowych konsultacjach, z tym że z treści pisma skarżącego nie wynika, aby informację tą zweryfikował bezpośrednio u egzaminatora. Stąd też uznając, że skarżący nie usprawiedliwił nieobecności na wyznaczonym terminie egzaminu organy działały zgodnie z zapisem Regulaminu. W kwestii zarzutu skarżącego co do braku zgodności Regulaminu z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 września 2014 r. w sprawie warunków jakim muszą odpowiadać postanowienia regulaminu studiów na uczelniach, zauważyć należy, że skarżący nie wskazał w czym w istocie upatruje owej niezgodności. Powołał się natomiast na § 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, który przewiduje określenie w regulaminie studiów warunki przenoszenia i uznawania zajęć zaliczonych przez studenta w jednostce organizacyjnej uczelni macierzystej lub w innej uczelni, w tym zagranicznej, zgodnie z zasadami systemu przenoszenia osiągnięć, w kontekście nieuznania oceny z egzaminu z [...], jaką uzyskał, gdy studiował na kierunku [...] w U[...] w roku akademickim 2011/12. Kwestia przenoszenia zajęć zaliczonych przez studenta unormowana została w obowiązującym w dacie wydania decyzji rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 września 2011 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia zajęć zaliczonych przez studenta (Dz. U. Nr 201, poz. 1187). Wynika z niego wyłączna kompetencja kierownika jednostki organizacyjnej uczelni, do której student się przeniósł, w zakresie przenoszenia osiągnięć uzyskanych przez studenta w czasie innych studiów. Kompetencja dziekana w tym obszarze jest potwierdzona w § 15 i 18 Regulaminu studiów. Wskazane regulacje rozporządzenia i Regulaminu mają umożliwić kontynuację kształcenia w jednostce, do której student się przenosi. Z uregulowań ww. aktów wynika, że podejmując decyzję dziekan uwzględnia efekty kształcenia uzyskane w innej jednostce organizacyjnej uczelni macierzystej albo poza uczelnią macierzystą w wyniku realizacji zajęć i praktyk odpowiadających określonych w planie studiów i programie kształcenia na kierunku studiów, na którym student studiuje. Wymienione uregulowania nie znajdują zatem zastosowania do sytuacji przenoszenia (uznania) efektów kształcenia uzyskanych w jednostce organizacyjnej uczelni w semestrze, na który student nie został wpisany, nawet warunkowo, a następnie został skreślony z listy studentów tej jednostki, jak miało to miejsce w przypadku skarżącego. Dodatkowo można tylko wskazać, że zaliczenie danego przedmiotu wymaga udokumentowania w sposób określony w § 11 rozporządzenia z dnia 14 września 2011 r. w sprawie dokumentacji przebiegu studiów (Dz. U. Nr 201, poz. 1188), a więc nie tylko w indeksie (na wpis do indeksu oceny z [...]powoływał się skarżący), ale także w kartach okresowych osiągnięć studenta. Także zarzut dotyczący niewłaściwej oceny z egzaminu [...] prawnej wystawionej przez egzaminatora nie może odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena egzaminatora, będąca jego wyłącznym atrybutem nie podlega reżimowi k.p.a., a co z tym idzie nie może być przedmiotem weryfikacji w niniejszym postępowaniu. W związku z tym sprawy ocen i trybu zaliczeń przedmiotów, semestrów dotyczą stosunków wewnętrznych zakładu i są rezultatem wykonywania władztwa zakładowego w stosunku do studentów – użytkowników zakładu. Rozstrzygnięcia te podlegają weryfikacji tylko w trybie i na zasadach określonych w statucie uczelni i regulaminie studiów. Nie można ich zatem uznać za akty o charakterze zewnętrznym (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2007r. sygn. akt I OSK 478/07 (dostępne na w Internecie w CBOSA). W konsekwencji decyzje podjęte w takich sprawach nie podlegają jurysdykcji sądowej. Słusznie podnosi więc organ w zaskarżonej decyzji, że oceny wystawione przez nauczycieli akademickich są ich autonomiczną decyzją i nie podlegają zaskarżeniu przez studenta. Nie mogą więc być przedmiotem weryfikacji przez organ orzekający w sprawie skreślenia studenta z listy studentów. Jedyną możliwością podważenia wystawionej oceny byłoby naruszenie określonych w regulaminie studiów warunków "technicznych" przeprowadzenia egzaminu, co zdaniem Sądu nie miało jednak miejsca w rozpoznawanej sprawie. Można tylko dodać, że w związku ze skargą studenta wniesioną do Rektora w sprawie nieprawidłowości dotyczących egzaminu uzyskano wyjaśnienia egzaminatora oraz stanowisko Prodziekana WPiA, w oparciu o które nie znaleziono podstaw do uznania skargi. Z tego punktu widzenia zarzuty skarżącego w kwestii nieprawidłowej oceny z przedmiotu ustroju organów ochrony prawnej należy uznać za bezskuteczne. Zważywszy na powyższe należało stwierdzić, że skreślenie z listy studentów znajduje pełne oparcie w prawie materialnym i zgromadzonym materiale dowodowym. Natomiast okoliczność, że w uzasadnieniu decyzji organ ponownie nie odniósł się do wszystkich kwestii, nie oznacza że nie brał ich pod uwagę. Dlatego też pewne braki zaskarżonej decyzji w zakresie użytej argumentacji nie stanowią uchybienia, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zarzuty formułowane przez skarżącego nie mogą w żadnym razie odnieść oczekiwanego skutku. Konieczność zaliczania przedmiotów objęta programem studiów w określonym terminie jest podstawowym obowiązkiem studenta. W tej sytuacji – wobec nieuzyskania zaliczenia przez skarżącego II semestru i braku stwierdzenia wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności uniemożliwiających mu wypełnienie tego obowiązku – organy uczelni prawidłowo zastosowały art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz § 10a ust. 2 pkt oraz § 25 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów i orzekły o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.