IV SA/Gl 445/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-06-28
Skład orzekający: Edyta Żarkiewicz-Kunicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy trudna sytuacja materialna przedsiębiorcy, wynikająca z niedokończonego procesu prywatyzacji i konieczności regulowania bieżących zobowiązań, uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej wypłatę świadczeń pracownikom?Ratio decidendi
Trudności finansowe przedsiębiorcy, nawet jeśli są znaczące i mogą prowadzić do problemów w funkcjonowaniu firmy, nie stanowią wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej wypłatę świadczeń pracownikom. Pracodawca ponosi ryzyko ekonomiczno-gospodarcze prowadzonej działalności i nie może przerzucać go na pracowników. Przejściowe lub trwałe trudności finansowe mieszczą się w granicach tego ryzyka i nie są równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
A Sp. z o.o. w P. złożyła skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K., która utrzymała w mocy nakaz wypłaty pracownikom świadczeń wynikających ze stosunków pracy. Jednocześnie spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując trudną sytuacją materialną spowodowaną procesem prywatyzacji i koniecznością regulowania innych zobowiązań. Spółka podniosła, że natychmiastowa wypłata świadczeń mogłaby doprowadzić do wstrzymania produkcji, zerwania kontraktów i bankructwa.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka, , , po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w P. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...]r. znak [...] w przedmiocie inspekcji pracy – wypłaty pracownikom świadczeń wynikających ze stosunków pracy p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Decyzją z dnia [...]r. Okręgowy Inspektor Pracy w K. utrzymał w mocy nakaz wydany przez Inspektora Pracy w dniu [...]r. o nr rej. [...].
Pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. – obok skargi wniesionej od powyższej decyzji – A Sp. z o.o. w P. reprezentowana przez pełnomocnika – złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie kwestionuje konieczności wypłacenia pracownikom należnych im określonych świadczeń pieniężnych, jednakże obecnie znajduje się w niezwykle trudnej sytuacji materialnej. Podkreśliła, że jej trudności są wynikiem niedokończonego procesu prywatyzacji, a ponadto są związane z działaniami podejmowanymi przez kierownictwo fabryki zmierzającymi do przekształcenia przedsiębiorstwa w wydajne i w pełni konkurencyjne. Dodała, że zmierza również do wypełnienia wszelkich zobowiązań oraz gwarancji, do których realizacji jest zobowiązana w związku z zakupem od Skarbu Państwa większości udziałów. Wskazała, że z tego powodu nie ma możliwości natychmiastowego wypłacenia świadczeń określonych w nakazie z dnia [...]r. W pierwszej kolejności musi bowiem regulować zobowiązania związane z wypłatą wynagrodzeń oraz rachunków za energię elektryczną, a dopiero później może spełniać wszystkie inne świadczenia. W przeciwnym razie – jak podniosła – mogłoby dojść do sytuacji, w której produkcja przedsiębiorstwa zostałaby wstrzymana, a to doprowadziłoby do zerwania zawartych przez nią kontraktów i umów, a w efekcie do bankructwa i likwidacji przedsiębiorstwa. Wskazała, że znaczne utrudnienie w prowadzeniu działalności gospodarczej w związku z wykonaniem decyzji, mogące spowodować konieczność likwidacji przedsiębiorstwa uzasadnia uznanie, że w odniesieniu do niej może zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt I GSK 1474/11, LEX nr 1103956). Ponadto podniosła, że przeważająca część należności objętych nakazem z dnia [...]r. została przez nią spełniona i skarga została złożona z uwagi na to, iż organ odwoławczy pominął tę okoliczność. W związku z tym podkreśliła, że doprowadzenie do wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wydanie tytułu wykonawczego bądź postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, przyniosłoby znaczną szkodę skarżącej i wobec tego wykonanie decyzji powinno zostać wstrzymane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, powinno wskazywać okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania jest zasadne, tj. ma podstawy w świetle przedstawionych okoliczności.
W przedmiotowej sprawie skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazała okoliczności, które nie uzasadniają zastosowania wyżej wymienionej szczególnej regulacji.
Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzecznictwa, możliwość wyegzekwowania należności określonych w decyzji i wynikające z tego pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy, nie jest wystarczające do uznania, że zostało uprawdopodobnione wystąpienie przesłanek, określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Co więcej – typowym i normalnym następstwem egzekucji świadczeń jest zmniejszenie po stronie aktywów strony zobowiązanej. Nie jest to równoznaczne z wystąpieniem przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2012 r. – sam fakt powołania się na możliwość wyegzekwowania przez organ należności wynikających ze zobowiązania w podatku akcyzowym określonych w decyzji naczelnika urzędu celnego, nawet powiększonych o odsetki nie jest wystarczający do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Warunku tego nie spełnia również podnoszona okoliczność, że wyegzekwowanie tej należności może doprowadzić do powstania trudności w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącego oraz zachwiania jego reputacji na rynku lub utraty wiarygodności u kontrahentów (postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt I GSK 18/12, LEX nr 1113186). W tym zakresie podkreślenia bowiem wymagało, że – jak trafnie podniósł organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę – to pracodawca ponosi ryzyko ekonomiczno – gospodarcze prowadzonej działalności i nie może tego ryzyka przerzucać na pracowników. Wystąpienie przejściowych lub nawet trwałych trudności finansowych mieści się w granicach tego ryzyka.
W związku z tym, że skarżący nie wykazał wystąpienia przesłanek zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło