IV SA/Gl 449/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W dniu [...] (data nadania) M.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] Nr [...], dotyczącą zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...]. W odrębnym piśmie złożonym wraz ze skargą, M.W. wniósł o przywrócenie terminu do jej złożenia, uzasadniając, że uchybienie terminu zostało spowodowane jego chorobą. Do wniosku dołączył kserokopię druku L-4, z którego wynika, że w okresie od [...] do [...] był niezdolny do pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Poza tym art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi, pismem nadanym w dniu [...], wskazując, że w dniach od [...] do [...] był na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło mu dochowanie terminu. Zgodnie zatem z treścią wniosku o przywrócenie terminu, siedmiodniowy termin do jego złożenia, upłynął w dniu [...]. Wobec tego - na podstawie art. 88 P.p.s.a., według którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym - należało orzec, jak w sentencji.