IV SA/Gl 450/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu M.K. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego M.K. W skardze kasacyjnej z dnia [...] pełnomocnik wniósł między innymi o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Złożył także oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone przez skarżącą w całości ani w części. Na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011r. w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącej nie stawił się. Po zamknięciu rozprawy Sąd wyrokiem oddalił skargę kasacyjną (I OSK 583/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" przywołanego aktu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" cytowanego rozporządzenia wynosi 240 zł, zatem wynagrodzenie należne radcy prawnemu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji wynosi 75% tej kwoty, czyli 180 zł. W ocenie Sądu przyznanie tych kosztów, uwzględniających podatek VAT, w wysokości ich 23% uzasadnia nakład pracy radcy prawnego włożony w sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.