IV SA/Gl 450/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na zarządzenie Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora A w T. w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. pełnomocnik K.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta T. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora A w T. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia, który nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., I OSK 916/10 (dostępnym w internecie poprzez Centralną Bazę Orzeczeń i Informacji o Sprawach), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Wobec tego to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę jego wniosku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pełnomocnik strony skarżącej w przedmiotowym wniosku, nie wykazał występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto przesłanką przyznania ochrony tymczasowej jest również możliwość wykonania aktu, którego wniosek dotyczy. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś Komentarz do art. 61 p.p.s.a. w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2011). Zaskarżone zarządzenie dotyczy zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora A w T. Powyższy akt nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w sposób przymusowy lub dobrowolny. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Zatem także z tego powodu wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia nie mógł zostać uwzględniony. Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.