IV SA/Gl 452/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant starszy sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A Sp. z o. o. w P. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu oraz zatrzymania produktów oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. po zapoznaniu się z protokołem kontroli sanitarnej nr [...] z dnia [...] r. przeprowadzonej w A sp. z o. o. w P. w sklepie "[...]" w S. przy ul. [...] zarządził w terminie natychmiastowym wstrzymać wprowadzenie do obrotu oraz zatrzymać produkty, uzasadniające podejrzenie, że stwarzają zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, nie dłuższy niż 18 miesięcy, to jest: [...], [...], [...], produkt bez nazwy w postaci białego proszku. Decyzji nadany został rygor natychmiastowej wykonalności. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o art. 27 c ust. 1 i 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r., nr 212, poz. 1263), art. 44 c ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 124) oraz art. 104 i 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej k.p.a.). W ustaleniach faktycznych organ I instancji podał, że w dniu 13 listopada 2012 r. w wyniku informacji przekazanej przez funkcjonariusza Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej policji o wprowadzaniu do obrotu tzw. "dopalaczy" w sklepie "[...]" w S. przy ul. [...] przeprowadzona została kontrola sanitarna. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych w obecności funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego KGP oraz funkcjonariusza Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Policji w S. stwierdzono wprowadzenie do obrotu produktów: [...], [...], [...] oraz produkt bez nawy w postaci białego proszku. Produkty zapakowane były w woreczki strunowe, zabezpieczone opakowaniem foliowym. Na oznakowaniu opakowania brak było informacji o składnikach. Zdaniem organu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uczynił uzasadnionym podejrzenie, że produkty wymienione w decyzji mogą stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, gdyż w żadnym z tych produktów nie jest określony jego skład. Jak wskazał organ w trakcie przeprowadzania czynności kontrolnych klient dokonał zakupu produktu o nazwie [...], wobec czego czynności kontrolne Powiatowej Inspekcji Sanitarnej, a także wskazania Policji uzasadniają wysokie prawdopodobieństwo wprowadzania do obrotu produktów zagrażających życiu lub zdrowiu ludzi. Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. podkreślił, że w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wprowadzeniem do obrotu jest udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów lub środków zastępczych (art. 4 pkt 34). W przypadku podejrzenia, że produkt ma znamiona środka zastępczego w rozumieniu art. 4 pkt 27 (środek zastępczy- substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym lub produkt, roślina, grzyb lub ich część zawierająca taką substancję, używany zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzenie do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych; do środków zastępczych ni stosuje się przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów), organ Powiatowej Inspekcji Sanitarnej ma obowiązek podjęcia działań wskazanych w art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Ponadto organ I instancji wskazał, że decyzji nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, ponieważ jest to niezbędne ze względu na ochronę życia lub zdrowia ludzkiego. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A sp. z o. o. w P. reprezentowana przez radcę prawnego E. K., wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji w całości oraz o umorzenie w całości postępowania I instancji, a także o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności skarżonej decyzji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenia art. 77 ust. 6, art. 79, art. 79 a, art. 79 b ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, art. 7, art. 11 art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 i 108 k.p.a. , a także art. 27 c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W motywach uzasadnienia pełnomocnik odwołującej Spółki podniósł, że wydana decyzja nie ma żadnej podstawy prawnej ani faktycznej, ponieważ pomimo powołania się w podstawie prawnej na art. 27 c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej organ nie wykazał, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, że produkt stwarza zagrożenie. Ponadto w ocenie pełnomocnika organ w sposób arbitralny, bez podstawy prawnej ani faktycznej nałożył na stronę obowiązki nie uzasadniając tej okoliczności, co stoi w sprzeczności z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, w tym art. 9 i art. 10 k.p.a. Jednocześnie pełnomocnik podkreślił, że organ nie wskazał na żaden fakt, okoliczność czy zdarzenie, które potwierdzałoby istnienie zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi. W dalszej kolejności stwierdzono, iż zaskarżona decyzja została poprzedzona postępowaniem administracyjnym i kontrolnym obarczonym licznymi błędami natury proceduralnej i dlatego winna zostać całkowicie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zaakcentowane zostało również, że strona została pozbawiona prawa do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji i ustosunkowania się do materiału dowodowego. Dodatkowo, zdaniem pełnomocnika decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności w sposób niezgodny z przepisami prawa. Na koniec pełnomocnik odwołującej Spółki stwierdził, że poprzedzająca decyzję kontrola była przeprowadzona w sposób rażąco naruszający przepisy prawa, w tym ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, bowiem nie doręczono upoważnień przed wszczęciem czynności kontrolnych oraz nie okazano legitymacji. Organ nie pouczył kontrolowanego przed rozpoczęciem czynności o jego prawach i obowiązkach. Nie zawiadomiono również strony o zamiarze wszczęcia czynności kontrolnych i faktu odstąpienia od tego wymogu nie uzasadniono w sposób należyty. W wyniku wniesionego odwołania [...] Państwowy Inspektor Sanitarny w K. dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach uzasadnienia organ odwoławczy wpierw powołał dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie stwierdził, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem organu II instancji nadanie zakwestionowanej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności było uzasadnione, co potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności ustalenia dokonane na podstawie rozmowy telefonicznej z przedstawicielem Centralnego Biura Śledczego w K., przeprowadzonej w dniu [...] r., wskazującej na możliwość wprowadzenia do obrotu narkotyków lub środków zastępczych w sklepie "[...]" oraz informacje zawarte w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] r. Nie bez znaczenie pozostaje także fakt, że w trakcie kontroli klient dokonał zakupu produktu o nazwie "[...]", co wskazuje, że lokal był lokalem ogólnodostępnym i w momencie zatrzymania produktów- otwartym. Organ odwoławczy podzielił zatem stanowisko organu I instancji, że w lokalu "[...]" wprowadzane były produkty, które mogą używane jako środki zastępcze w rozumieniu art. 4 ust. 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. [...] Państwowy Inspektor Sanitarny zauważył, iż sam ustawodawca wprowadza w ustawie art. 27 c o Państwowej inspekcji Sanitarnej zapis o istnieniu jedynie "uzasadnionego podejrzenia", nie zaś pewności co do stwarzania zagrożenia, gdyż to ustalić mogą przeprowadzone następnie badania produktu. Organ zaznaczył również, że znane mu są doniesienia mediów o zatruciu osób po spożyciu zatrzymanych produktów. Organ odwoławczy wskazał, że zważywszy na opisy zawarte na etykietach kwestionowanych produktów, dotyczące ich przeznaczenia, brak informacji o ich składzie postępowanie prowadzone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. należy ocenić jako słuszne. W tym przypadku istniało bowiem uzasadnione podejrzenie o stwarzaniu przez przedmiotowe produkty zagrożenia dla życia lub zdrowia. Z tych względów organ II instancji nie stwierdził naruszenia przepisów art. 7 k.p.a. ani art. 11 k.p.a. W ocenie organu II instancji nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., bowiem decyzja organu I instancji została wydana w oparciu o ustalenia protokołu z przeprowadzonej kontroli wszczętej w związku z zawiadomieniem przez Centralne Biuro Śledcze w K. o wprowadzeniu do obrotu tzw. "dopalaczy". Co do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej podczas przeprowadzenia czynności kontrolnych organ odwoławczy zauważył, że kontrola przeprowadzona została na podstawie upoważnień stałych uprawniających do przeprowadzenia kontroli w przypadku sytuacji wskazującej na możliwość zagrożenia zdrowia lub życia. Ponadto stronie zostały przesłane upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych nr 1216-0131-2336/12 z dnia 13 listopada 2012 r. oraz 1216-0131-2338/12 z dnia 13 listopada 2012 r. wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy. Jak zaznaczył [...] Państwowy Inspektor Sanitarny postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego. Przedmiotem kontroli w trybie procedury kontrolnej jest wyłącznie ustalenie stanu faktycznego. Zgodnie z art. 84 c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania kontroli z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art.. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2. Podczas kontroli pracownik sklepu próbował wręczyć kontrolującym sprzeciw "in blanco", tj. bez podpisu przedsiębiorcy, bez wskazania przepisów które zostały naruszone. Organ podkreślił dodatkowo, że strona wezwana na podstawie art. 10 k.p.a. nie skorzystała z możliwości wypowiedzenia się wobec całości zebranego materiału dowodowego i nie przedstawiła dodatkowych dowodów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Na powyższą decyzję A sp. z o. o. z siedzibą w P. zastępowana przez radcę prawnego E. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wnosząc o uchylenie w całości decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia, poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji organu I i II stopnia, zarówno na płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego jak i prawnego, w szczególności poprzez niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, a przede wszystkim z uwagi na brak jakiegokolwiek wyjaśnienia istnienia zagrożenia zdrowia i życia, na które to okoliczności powoływał się organ nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności i przeprowadzając kontrolę w dniu 13 listopada 2012 r. bez wcześniejszego zawiadomienia, a także nieodniesienie się do wszystkich zarzutów stawianych decyzji I stopnia. Rozstrzygnięciu [...] Państwowego Inspektora Sanitarnego w K. zarzucono również naruszenie art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w tym art. 79, art. 79 a i art. 80. W skardze podniesiony został ponadto zarzut naruszenia art. 10 § 1 oraz art. 81 k.p.a., poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania w postaci braku zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. oraz uznanie okoliczności faktycznych za udowodnione mimo uniemożliwienia stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. W opinii pełnomocnika strony skarżącej naruszony został również art. 27 c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego błędne zastosowanie, w ten sposób że organ bez żadnej podstawy faktycznej zastosował przewidziane w tym przepisie środki, a także nie uzasadnił istnienia "uzasadnionego podejrzenia, że produkty mogą być niebezpieczne dla zdrowia ludzi". W motywach uzasadnienia skargi pełnomocnik w pierwszej kolejności wskazał, że zaskarżone decyzje zostały wydane na podstawie kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W ocenie strony skarżącej wbrew postanowieniom art. 79 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie zawiadomiono przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli oraz nie przedstawiono okoliczności uzasadniających odstąpienie. Jednocześnie w sposób sprzeczny z art. 80 cytowanej ustawy czynności kontrolne zostały podjęte bez udziału kontrolowanego ani osoby do tego upoważnionej. Następnie uwaga została zwrócona na błędne, niepełne uzasadnienia skarżonych decyzji, przy czym jak twierdzi pełnomocnik decyzja organu I instancji w ogóle nie została uzasadniona- organ przytoczył jedynie treść przepisów nie wskazując w ogóle na zasadność ich zastosowania. Dodatkowo stwierdzono, że organ pomimo powołania się na art. 27 c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej organ nie uzasadnił na jakiej podstawie uznał, że zachodzi "uzasadnione podejrzenie, że produkt stwarza zagrożenie" przywołując jedynie treść przepisów. Ponadto w ocenie strony skarżącej postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji administracyjnej I stopnia było przeprowadzone w sposób sprzeczny z obowiązującymi normami prawnymi. Strona nie mogła wypowiedzieć się co do treści zebranego materiału dowodowego. Organ I instancji nie rozpatrzył całokształtu zebranego materiału dowodowego, nie podjął również niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, pomijając przy tym interes społeczny i słuszny interes strony. Jak podkreśla pełnomocnik organ nie zapewnił stronie prawa wypowiadania się w każdym stadium postępowania czym w sposób rażący naruszył art. 10 k.p.a. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. nie zawiadomił strony o wszczęciu jak i o zakończeniu postępowania, uniemożliwiając zapoznanie się z materiałem dowodowym. Przytoczony został także art. 81 k.p.a., zgodnie z którym okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki inspektor Sanitarny w K., podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżone decyzji, wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że próby wskazanych w decyzji produktów zostały przekazane do Narodowego Instytutu Leków w W., w celu przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa. Ekspertyza przeprowadzona przez Instytut wykazała, że w pobranych próbkach produktów znajdują się substancje [...], [...], [...], [...], [...] stanowiące analogi strukturalne substancji kontrolowanych przez ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii. Wszystkie zidentyfikowane substancje stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) wynika natomiast, że w przypadku gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas- uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja nie pozostawia zatem wątpliwości, co do tego że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd- na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi- stwierdził, że przy wydaniu decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też nie zostały naruszone przepisy postępowania, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Państwowa Inspekcja Sanitarna, na mocy ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej realizuje zadania z zakresu zdrowia publicznego. Katalog realizacji tych zadań został określony w art. 1 ustawy, jednakże nie jest to katalog zamknięty. Możliwość wydania decyzji w niniejszej sprawie wynika z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2012, poz. 124 ze zm.). Zgodnie z art. 2 tej ustawy przeciwdziałanie narkomanii realizuje się między innymi przez działalność zapobiegawczą, ograniczanie szkód zdrowotnych i społecznych, zwalczanie niedozwolonego obrotu, wytwarzania, przetwarzania, przerobu i posiadania substancji, których używanie może prowadzić do narkomanii. Art. 44 b ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zakazuje wytwarzania i wprowadzania do obrotu środków zastępczych. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii "środek zastępczy" to substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego używana zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych. Natomiast "wprowadzanie do obrotu" to, zgodnie z art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, udostępnianie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów lub środków zastępczych. Zgodnie z art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu środka zastępczego lub produktu, co do którego zachodzi podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym, właściwy państwowy inspektor sanitarny stosuje odpowiednio przepisy art. 27 c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Na mocy art. 27 c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. Z kolei art. 27 c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej stanowi, że w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny zatrzymuje produkt. Przenosząc powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaistniały przesłanki do wstrzymania wprowadzenia do obrotu oraz zatrzymania produktów [...], [...], [...] oraz produkt bez nazwy w proszku, jako stwarzających zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi, na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy. W przedmiotowej sprawie organ I instancji uzyskał w dniu 13 listopada 2012 r. od funkcjonariusza Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji informację, że w sklepie strony mieszczącym się w S. przy ul. [...] może dochodzić do sprzedaży substancji zwanych "dopalaczami". Podczas dokonanej przez pracowników Inspekcji Sanitarnej kontroli w wyżej wymienionym obiekcie stwierdzono, że w prowadzonym przez skarżącą Spółkę sklepie oferowano do sprzedaży produkty zapakowane w woreczki strunowe. Na oznakowaniu opakowania brak było informacji o ich składzie. Opisane podejrzenia, co do charakteru zatrzymanych produktów znalazły swoje potwierdzenie w protokole badań przeprowadzonych przez Narodowy Instytut Leków z dnia 31 stycznia 2013 r., zgodnie z którym w pobranych próbkach zidentyfikowano substancje psychoaktywne stanowiące zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi. Wobec powyższego Państwowa Inspekcja Sanitarna była nie tylko upoważniona, ale i zobowiązana do zastosowania środka władczego. Reasumując jeszcze raz należy stwierdzić, że w przypadku uzasadnionego podejrzenia, ze produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, a z takim niewątpliwie mamy do czynienia, państwowy inspektor sanitarny obowiązany jest między innymi do wstrzymania wprowadzenia do obrotu. Natomiast zatrzymanie objętych decyzją organu pierwszej instancji produktów nastąpiło w celu przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa. Także rygor natychmiastowej wykonalności został nadany decyzji w sposób prawidłowy. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowi bowiem art. 108 § 1 k.p.a., zgodnie z którym decyzji od której służy odwołanie może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Słuszne jest zatem stanowisko organów, że zagrożenie, jakie wynika z wprowadzenia do obrotu produktów mogących stanowić "dopalacze", stanowi przesłankę o której mowa we wskazanym przepisie, tj. konieczność ochrony zdrowia lub życia ludzi. W ocenie Sądu pozostałych zarzutów skargi nie można uznać za zasadne. Skład orzekający nie podzielił poglądu skargi, co do tego, że przeprowadzone czynności kontrolne nie mogły stanowić dowodu w sprawie, gdyż kontrolę przeprowadzono z naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Jak sam skarżący zauważył jedynie takie naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik kontroli powoduje, że dowody przeprowadzone w jej trakcie tracą moc dowodową. Pomimo tego strona skarżąca nie przedstawiła argumentów, które pozwoliłyby przyjąć istotny wpływ wskazywanych przez niego naruszeń na przebieg kontroli. Ponadto nie sposób nie zauważyć, iż postępowanie kontrolne jest odrębnym postępowaniem od przedmiotowego postępowania administracyjnego. Nie można także podzielić poglądu strony skarżącej, że o naruszeniu art. 7,11,77 § 1 i 107 § 1 k. p. a. Organy administracji w sposób prawidłowy i wyczerpujący uzasadniły wydane przez siebie decyzje przedstawiając stan faktyczny i prawny i przywołując stosowne regulacje prawne. Zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi spowodowane było podejrzeniem występowania w sprzedawanych przez skarżącą produktach substancji psychoaktywnych, co w okresie późniejszym stwierdzone zostało jednoznacznie przeprowadzonymi badaniami. Również nie sposób stwierdzić istotnego naruszenia przez organy przepisów postępowania w postaci art. 10 §1 oraz art. 81 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w postaci braku zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Istotnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. nie wezwał strony w trybie art. 10 § 1 k.p.a., jednak uchybienie to zostało konwalidowane przez organ odwoławczy, który pismem z dnia 14 stycznia 2013 r. wezwał stronę skarżącą do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, z której to możliwości strona skarżąca – pomimo prawidłowego zawiadomienia - nie skorzystała. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując sprawę w ramach swoich obowiązków wynikających z art. 134 § 1 p.p.s.a. nie dostrzegł, by podnoszone w skardze zdarzenia maiły jakikolwiek wpływ na przebieg i wynik kontroli. Biorąc ponadto pod uwagę treść art. 145 § 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. uwzględnienie tych zarzutów, a w konsekwencji uchylenie zaskarżonych decyzji mogłoby nastąpić tylko w przypadku, gdy naruszenie prawa lub przepisów postępowania miały wpływ lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Takiego wpływu strona skarżąca nie wykazała, a kontrolujący sprawę Sąd nie dopatrzył się go również w ramach kontroli z urzędu. Mając na uwadze powyższe, wobec braku stwierdzenia naruszeń prawa materialnego czy przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.